rijk gekleurde museumzaal Henriette Polak museum, Zutphen
Geschiedenis

Leo Samama: Thuis stond een Chanoekaboom, maar het moderne humanisme is geen joodse zaak

In de jaren zestig waren wij als kinderen benieuwd of we bij een kerkgenootschap waren aangesloten zoals heel wat vriendjes en vriendinnetjes.  Het antwoord was duidelijk: nee. Maar als jullie dat zouden willen, gaan jullie zelf maar op onderzoek uit en uitvinden wat bij jullie past. Zo leerden we al vroeg zelfstandig na te denken over dergelijke zaken. Dit is geheel in lijn met de filosofische ideeën van onze grootvader Leo Polak: autonoom nadenken, dat … [Lees verder]

Kunst en Cultuur

Biënnale 2026: Een zwevende synagoge boven Venetië

De 61e Biënnale van Venetië staat dit jaar niet alleen in het teken van kunst, maar evenzeer van politieke frictie. Al maanden vóór de opening laaiden discussies op over de deelname van Israël, vergezeld van boycotoproepen en acties van de Art Not Genocide Alliance (ANGA). Ook de aanwezigheid van Russische kunstenaars bleef niet zonder gevolgen: in mei 2026 trad de centrale jury af na onenigheid over zowel de prijsuitreiking als de betrokkenheid van Israël en … [Lees verder]

Beeldende kunst en fotografie

Achter de monumentale muren van de Snoge wordt nog dagelijks gebeden 

“Bestaat hier eigenlijk nog wel een Joodse gemeenschap?” Het is een vraag die ik de afgelopen jaren verrassend vaak heb gehoord van bezoekers aan de Portugese Synagoge in Amsterdam. Mensen komen voor het monument, voor de geschiedenis, voor de beroemde kaarsenkronen en het zand op de vloer. Telkens weer merk ik hun verbazing wanneer ik vertel dat de Snoge niet alleen een gebouw uit de zeventiende eeuw is, maar ook een levende gemeenschap waar nog … [Lees verder]

non-fictie en biografieën

Erbij horen zonder stigmatisering, alert op uitsluiting – hoe doe je dat met een beladen verleden?

Contact en connectie zijn wezenlijk voor iedereen: verbinding met mensen, maar ook met het verleden, maakt ons tot wie we zijn. Het verleden biedt context. Over Truus Cahen, ‘Nou, dag kind, en Israël is een sof’ De memoir van Truus Cahen (1944) is een diepgravend, openhartig zelfonderzoek en een verslag van haar levenslange zoektocht om erbij te horen.  Hoe bereik je dat als de ervaringen van je ouders ver van je worden gehouden en je steeds … [Lees verder]