Professor Zelig Zelmanovitch

Je had de goeien en de slechten. Dat was toen en dat is nu

Als ik Zorach en Velvel op de Keizerlei in Antwerpen was tegengekomen, had ik ze niet herkend. De ene met een bruine platte pet op zijn hoofd. De andere met een gebreide wollen muts. Zorach heeft zijn lange kaftan voor deze gelegenheid ingeruild voor een vale roodachtige trui. Velvel voor een geruit colbertje dat al heel wat stomerijen van binnen moet hebben gezien. Velvel loopt op een paar afgetrapte sandalen. Zorach op rubberlaarzen. Professor Zelig … [Lees verder]

Literatuur

‘Jullie mensen’ en dat ook nog met die Beierse tongval

‘Waarom denken jullie mensen dat ze altijd met de hele familie op bezoek moeten komen?’ Radioloog dokter Conrad staat in de open balkondeuren, zijn handen losjes in zijn jaszakken. Beneden loopt het parkeerterrein langzaam vol. Na onze patiëntenronde begint het bezoekuur. Herr Kollega, zo vervolgt hij hoofdschuddend, ‘kinderwagens, met nog een paar loslopende kinderen er omheen, de nodige ooms en tantes, en dan ook nog een opa en oma in het kielzog.’ De minachting klinkt … [Lees verder]

Literatuur

Natuurlijk weten meneer Shlezinger en zijn dochter vast wel dat ik zelf ook Joods ben

Samen bekijken we nog een keer de scan. ‘De tumor is kleiner geworden. Maar’, terwijl ik dit zeg zie ik hoe de man naast me met zijn zorgelijke blik over zijn snor wrijft, ‘het is nog niet zoals we het willen hebben. De druk op de parietaalkwab van de hersenen is niet minder geworden. Daardoor heeft uw vrouw dat gebrek aan herkenning van dingen. En kan ze zich niet goed oriënteren op wat nu precies … [Lees verder]