springende teckel tegen achtergrond van sefardisch aandoende ornamenten
Verhalen

Het geheime conservatorium van de Jodenbreestraat

Wie op een willekeurige dinsdagmorgen langs Tony’s koffiehuis aan de Jodenbreestraat loopt, ziet op het eerste gezicht niets bijzonders. Een paar vaste gasten drinken koffie, toeristen bestuderen een plattegrond en een serveerster laveert tussen de tafeltjes door. Pas wanneer je even blijft kijken, ontdek je dat zich hier, op een steenworp van de Esnoga, al jaren iets afspeelt dat in geen enkele reisgids staat. Aan een tafeltje bij het raam wordt een eeuwenoude Sefardische zangtraditie … [Lees verder]

kandelaar met zes kaarjes in de kleuren geel en blauw
Israël div

Mincha kan overal in Jeruzalem, zelfs in de elektriciteitswinkel

Vaak loop ik ’s middags over straat en word ik aangesproken met de vraag of ik al mincha heb gedawend. Mincha is het middaggebed met een minjan: een quorum van tien mannen. Het bijzondere van mincha is dat je het eigenlijk overal kunt bidden. Het ochtend- en avondgebed worden meestal in je eigen sjoel gezegd, maar ’s middags ben je aan het werk en heb je vaak geen tijd om naar de sjoel te gaan. … [Lees verder]

logo Ephraim vertelt, met twee diamantjes op de i
Verhalen

Vader komt aan in Nederland

Het was nooit bij mijn vader opgekomen om naar Nederland te gaan, maar dat was dichtbij Antwerpen, een bekend Joods centrum. Dat leek hem wel wat. In het Oostenrijkse DP-kamp bij Linz schreef hij zijn naam en personalia op een formulier van de Nederlandse overheid.  Enkele weken later kreeg Jehoshua Heshel Oziyas Goldstoff de uitnodiging om naar Nederland te komen, en wel naar Utrecht. De trein naar Utrecht zou de volgende dag vertrekken vanuit München. … [Lees verder]

Verhalen

Met enkele schrammen. Mijn Haagse jeugd in de jaren vijftig

Onderweg naar school haalde ik mijn beste vriendje op. Laten we hem Bauke Boomsma noemen.  Het was een typische lagere-schoolvriendschap: de ene week waren we de dikste maten, de volgende week aartsvijanden. Bauke was alles wat ik niet was. Hij was een blonde Fries geboren in Franeker, was atletisch, dol op voetballen, groot, mager en had blauwe ogen. In de zomer van 1945 kwamen we vanuit Zwitserland naar Nederland. Na een jaar bij mijn grootouders … [Lees verder]