Vannacht was het weer zover. Ik sliep diep in mijn eerste slaap toen ik uit mijn bed werd geramd door het alarm van het Home Front Command. De telefoon gaat automatisch op vol volume en het alarm neemt alles over. Je zit meteen rechtop in bed. Het is kwart voor één ’s nachts en we lopen naar onze schuilkamer. Op straat hoor je mensen die hun schuilkelders opzoeken. Iedereen volgt de instructies, want het is … [Lees verder]
In ons gebouw wonen veel Amerikanen die hier een appartement hebben als vakantiehuis. Meestal zijn ze er rond de feestdagen of bij andere bijzondere gelegenheden. De familie die achter mij in sjoel zit komt uit New York. Ze zijn hier al een tijdje, maar ik ken ze niet zo goed. Dat ze er nu zijn is overigens begrijpelijk: niemand kan Israël momenteel nog uit. De oudste van de familie — ik denk dat er drie … [Lees verder]
Eens in de zoveel tijd wil ik iets delen dat de Israëlische maatschappij typeert. Niet altijd positief. Wel altijd opmerkelijk. Iets dat laat zien waarin dit land zich onderscheidt. Ik had een ander onderwerp in gedachten. Maar sinds een nieuwe oorlog uitbrak hebben we andere prioriteiten. Ik was me aan het aankleden om naar sjoel te gaan, toen het alarm van het Home Front Command afging: noodtoestand.Blijf dicht bij een schuilkelder.Blijf in de buurt.Bereid je … [Lees verder]
Toen ik de vorige keer in Amsterdam was, kwam een bekende naar me toe met de vraag: “Wat moet ik doen om in je stukjes te komen?” Lachend antwoordde ik: “Een grote cheque voor de stichting.” * Maar eerlijk gezegd moest ik hem een echt antwoord schuldig blijven. Gisteravond vloog ik terug naar huis vanuit de VS. Vanuit Chicago vliegt EL AL niet rechtstreeks dus we namen zo’n generieke Amerikaanse luchtvaartmaatschappij. Prima. Ze brengen je … [Lees verder]
Copyright © 2023 - De Vrijdagavond - Alle rechten voorbehouden | Logo-ontwerp: Françoise Nick