Bina deed de deur open en zei meteen dat ze niet in de beste stemming was. Ik verwachtte een pijnlijk medisch verhaal. Ik was met mijn vrouw Tamara in Israël voor Soekot. Een paar dagen na mijn telefoontje zaten we bij Bina in haar woonkamer. Na een warme, maar toch wat gedempte begroeting gingen we zitten. “In het vliegtuig dat bijna is neergestort, zat mijn dochter,” zei ze. “Met haar man en hun twee kinderen.” … [Lees verder]
In de jaren zeventig raakte ik bevriend met Tonio Hildebrand, u weet wel, die autocoureur. Ik kwam in de racewereld terecht via mijn Eindhovense vriend Toine Hezemans. Tonio was een omstreden figuur. Een bon vivant, tweedehands autohandelaar en sjacheraar. Zijn motto: ‘Garantie tot het eind van de deur.’ Maar hij was ook de organisator van de Koetsentocht voor het Corps Diplomatique door Amsterdam, een jaarlijkse tocht die nog altijd plaatsvindt. Tonio Hildebrand (20-09-1930 – 26-08-2005) … [Lees verder]
Het is zo’n veertig jaar geleden dat ik op een dinsdagochtend met enkele collega’s bij de juwelenveiling van Christie’s in Amsterdam zat. Onder collega’s gold een ongeschreven regel: je bood niet tegen elkaar op. Iedereen gunde de ander wel een paar mooie aankopen. Misschien bent u nooit op een juwelenveiling geweest. De veilingmeester staat achter een verhoogde lessenaar. Naast hem zit de notaris en daarnaast de medewerkers van het veilinghuis. Zij administreren de verkoop, tonen … [Lees verder]
Dit verhaal speelt zich af in 1999. Mijn vrouw Tamara belde me vanuit het buitenland. “Ben je thuis?” “Ja.” “Voor ons bed staan twee paar schoenen van mij. Wil je die naar de schoenmaker brengen? Er staat ook een paar klaar om op te halen; dat is al betaald.” “Prima, maar waar zit die schoenmaker?” “Ben je daar nog nooit geweest?” “Nee, dat deed Astrid toch altijd.” Astrid was onze huishoudster toen de kinderen nog … [Lees verder]
Copyright © 2023 - De Vrijdagavond - Alle rechten voorbehouden | Logo-ontwerp: Françoise Nick