logo Ephraim vertelt, met twee diamantjes op de i
Nieuws

Als twee verschillende mensen je voorstellen aan dezelfde vrouw moet zij zijn voorbestemd, dacht mijn vader

Papa kreeg een baan als zilversmid bij het bedrijf Van Kempen & Begeer.  Zij maakten onder andere monstransen* voor de katholieke kerk van het Bisdom Utrecht. Maar daar had mijn vader echt helemaal geen zin in. Hij vroeg zijn baas om een gesprek. Hij vertelde dat hij Joods was, met de mededeling of hij aan de bisschop wilde vragen of een Jood een monstrans mocht maken.  *Een monstrans is een versierde gouden of zilveren houder … [Lees verder]

logo Ephraim vertelt, met twee diamantjes op de i
Verhalen

Vader komt aan in Nederland

Het was nooit bij mijn vader opgekomen om naar Nederland te gaan, maar dat was dichtbij Antwerpen, een bekend Joods centrum. Dat leek hem wel wat. In het Oostenrijkse DP-kamp bij Linz schreef hij zijn naam en personalia op een formulier van de Nederlandse overheid.  Enkele weken later kreeg Jehoshua Heshel Oziyas Goldstoff de uitnodiging om naar Nederland te komen, en wel naar Utrecht. De trein naar Utrecht zou de volgende dag vertrekken vanuit München. … [Lees verder]

logo Ephraim vertelt, met twee diamantjes op de i
Verhalen

Vader Goldstoff van Krakau naar Mokum

Eind december 1944 werden de meeste Häftlinge (gevangenen) op transport gesteld naar verschillende kampen omdat de Russen in aantocht waren om Auschwitz te bevrijden. In deel 1 vlucht de familie Goldstoff in 1940 van Krakau naar het kleinere Wisnicz. Daar worden de Joden tewerkgesteld om Duitse legervoertuigen te repareren. Daarna worden ze op transport gesteld naar Auschwitz. Jehoshua Heshel Oziyas Goldstoff, de vader van Ephraïm, is de enige van het gezin die niet in Auschwitz … [Lees verder]

logo Ephraim vertelt, met twee diamantjes op de i
Verhalen

Papa’s reis van Polen naar Amsterdam 1940-1947

Mijn grootvader Ephraim Goldstoff woonde in Krakau. In 1940 besloot hij met zijn gezin niet naar het getto te gaan, maar uit te wijken naar zijn vakantiehuis in Wisnicz.  Naast hen in Wisnicz woonden Duitse soldaten die de twee zussen van mijn vader erg aardig vonden. Ze waren goed voor de familie. Mijn vader werkte in een grote garage waar een paar honderd Joden materieel repareerden voor de Duitse bezetter. De garagehouder was zeer pro-Joods. … [Lees verder]