Mijn joods-zijn was altijd iets wat ik in stilte met me meedroeg, in culturele en historische betekenis. Nu merk ik dat anderen het steeds vaker naar voren halen, er een politieke betekenis aan geven en mij vragen er verantwoording over af te leggen. Daarmee verandert niet alleen de blik van de ander op mij, maar ook mijn verhouding tot mijn eigen geschiedenis. Het noodzaakt mij me uit te spreken. In een tijd waarin joods-zijn in … [Lees verder]
‘De PvdD wil koosjer en halal slachten verbieden’, zei iemand laatst in sjoel. In Nederland wordt er nauwelijks nog koosjer geslacht. Het is duur, er zijn weinig mensen die zich aan de strikte kasjroetregels houden en zelfs in Amsterdam bleek er onvoldoende vraag om de laatste koosjere slagerij open te houden. Halal wordt er daarentegen nog wel geslacht. Volgens menig sjoelganger was halal slachten een stuk erger voor het dier dan koosjer slachten. Dit gesprek … [Lees verder]
Allereerst mijn dank aan Jonathan Gill voor zijn tweedelige artikel over het leven van Carole King. Mijn belangstelling voor Carole King en Gerry Goffin is ook persoonlijk. Mijn oom werkte met Gerry samen in de laboratoria van Arco Chemical en was goed bevriend met zowel Gerry als Carole. Daarnaast herken ik veel in de wortels van onze familie in Brooklyn, nadat zij in de jaren negentig van de negentiende eeuw Europa hadden verlaten. zie: Carole … [Lees verder]
‘Nou dag kind, en Israël is een sof’ van Truus Cahen is een boek waarvan mijn vrienden zeggen dat ik het MOET lezen. Het gaat immers over Joden, holocaust, tweede generatie en Israël. Kortom, een boek waar ik doorgaans geen zin in heb, ze liggen me te zwaar op de maag. Echter: het boek van Truus Cahen had ik binnen een paar dagen uit, ik genoot ervan. De schrijfster is beeldend kunstenaar en therapeut, dat … [Lees verder]
Al dagen voor de Nederlandse première van NAZA was ik bezig met de vraag of ik deze documentaire wel wilde zien. In mijn hoofd zag ik bioscooppubliek met Palestijnse vlaggen. Was ik bang voor het zoveelste eenzijdige discours, waar 7 oktober er niet meer toe doet. Ik zag geschreeuw voor me tijdens en na de voorstelling en protesten (met geweld). En wat als de inhoud van de film heel schokkend en naar zou zijn? Wat … [Lees verder]
Over: Een broer in Jeruzalem van Marja Vuijsje Sommige boeken lezen als een gesprek of een bekentenis. Een broer in Jeruzalem van Marja Vuijsje neemt je mee in iets zeldzaams: het leest als een poging om een relatie overeind te houden wanneer woorden tekortschieten. Niet omdat er niets meer te zeggen valt, maar juist omdat dat de relatie te veel op het spel zou zetten. Wat doe je met de kunst van het niet eens … [Lees verder]
De ark van Noach – tevat Noach (תֵּבַת נֹחַ) – is het vaartuig waarin de zondvloed, de maboel (מַבּוּל), een vorm krijgt. De vloed zelf blijft ongrijpbaar: zij is overal en nergens, een kracht die de vertrouwde wereld uitwist. Tegelijkertijd is de ark een beeld van selectie. Wie een grens trekt tussen binnen en buiten, bewaart iets maar laat ook iets achter. In die zin is de ark niet alleen een schuilplaats, maar ook een … [Lees verder]
Allereerst mijn dank aan Jonathan Gill voor zijn tweedelige artikel over het leven van Carole King. Mijn belangstelling voor Carole King en Gerry Goffin is ook persoonlijk. Mijn oom werkte met Gerry samen in de laboratoria van Arco Chemical en was goed bevriend met zowel Gerry als Carole. Daarnaast herken ik veel in de wortels van onze familie in Brooklyn, nadat zij in de jaren negentig van de negentiende eeuw Europa hadden verlaten. zie: Carole … [Lees verder]
En toen? King volgde Tapestry op met een derde kind (geboren in de keuken) en een nieuw album Music dat ook op nummer één kwam. Maar in de twee dozijn soloalbums die volgden, bereikte ze nooit meer de hoogten van Tapestry. En hoewel ze regelmatig optrad, in de Verenigde Staten en daarbuiten, wilde ze geen ster zijn en kwam het podium haar niet aanwaaien. Ze gaf yogales, werd volgeling van Swami Satchidananda, kreeg nog een … [Lees verder]
“Storytelling is persoonlijk en intiem, en in deze tijd is de behoefte om direct en intiem met elkaar in contact te komen. Dat is het succes van storytelling.” Aldus performer Raphael Rodan, een Israëliër die al twaalf jaar in Amsterdam woont. Ik sprak hem omdat hij goed nieuws heeft: Het Amsterdam Storytelling Festival begint over twee weken. Dit inspirerende en buitengewone festival is een must voor iedereen die wil genieten van en kennismaken met storytelling … [Lees verder]
Het was dringen achter de tafel waarop de reden lag te pronken voor de plechtige ceremonie. Op de tafel lagen twee antieke boeken op twee gietijzeren leesplanken. Zij tonen elk een antiek in het Hebreeuws gedrukt boek dat is opengeslagen op de titelpagina. Achter de tafel poseren zeven publieke personages voor de rituele foto. Zes mannen en een vrouw met elk een hoge functie in de Italiaanse- en Joods-Italiaanse samenleving. Het eerste boek is een … [Lees verder]
Het Israel van de Asjkenazische seculiere en socialistische pioniers botst over de constitutionele crisis met de demografische doorbraak van Mizrachiem (joden uit de Arabische landen en Noord Afrika). Ook botst het met orthodoxe joden en fanatieke religieuze zionisten. Het is een machtsstrijd die zich verschuilt achter de vraag of de juridische hervormingen die de ultra rechtse regering onder Netanyahoe wil doordrukken de democratie castreert. Vlijmscherp mes De voorgestelde juridische revolutie ontzegt het Hooggerechtshof als waakhond … [Lees verder]
Na mijn artikel over de inwijding van de nieuwe Torarol in Middelburg werd ik door dr. Jan Kouwen uit Zierikzee geattendeerd op het verslag van de inwijding en de voorgeschiedenis ervan van een nieuwe Torarol in Middelburg uit 1861. Het verslag is geschreven door Jonas Metz, die zijn stuk ondertekent met zijn naam en de toevoeging ‘president secretaris der Nederl. Israel. Hoofdsynagoge Middelburg’. Kouwen promoveerde aan de Faculteit voor Protestantse theologie en religiestudies in Brussel … [Lees verder]
Wat opviel bij de pro-Palestijnse protesten bij de Chanoekaconcerten in het Concertgebouw, is dat er alleen maar werd geschreeuwd. Akelige woorden als kindermoordenaars, verkrachters, kolonialisten en nog meer kregen musici en bezoekers te horen. Ieder gesprek werd onmogelijk. Zoals ik 12 november in deze krant schreef: Het Concertgebouw is gelukkig op zijn schreden teruggekeerd om het Chanoekaconcert van B’nai B’rith te cancelen. ’s Middags werd het familieconcert een feestje, met een Veegpietrabbijn – de componist Bob … [Lees verder]
Coen Verbraak, de bekende Nederlandse interviewer, confronteerde me een paar maanden geleden met de vraag of Israël over honderd jaar nog zou bestaan. Het is verontrustend dat zo’n vraag wordt gesteld. Ik denk dat het de weerslag is van de oorlogen waarin Israël sinds 1948 tot vandaag is verwikkeld. De oorlog die Hamas op 7 oktober lanceerde, zou zelfs kunnen escaleren in een grote regionale oorlog. Ik schrijf dit maandagochtend aan de vooravond van Tisja … [Lees verder]
Chris Kooyman:
U noemt de leus 'Een land zonder volk voor een volk zonder land' het credo van het zionisme. Er is…
Annet de Graaf:
En hoe zit het met het respect voor het niet-menselijke dier (dat geldt dus ook voor de reguliere slacht)? Ik…
Dorit (Dieuwke) Tabori-Menso:
Is het mogelijk dit boek naar Israel te verzenden? Zo ja, hoe veel zou dat kosten? Zelf ben ik een…
E.J.L. Gotlieb:
Goed dat het opnieuw is uitgegeven.
Eric Eliel:
Dank Esther! Mij gaat het niet om het besnijden of het slachten en al helemaal niet om de vraag of…
Copyright © 2023 - De Vrijdagavond - Alle rechten voorbehouden | Logo-ontwerp: Françoise Nick
