Twintig jaar geleden, op 12 augustus 2006, kwam Uri Grossman om bij een operatie van het Israëlische leger in Zuid-Libanon. Dat gaf aanleiding om aandacht te vragen voor zijn vader David Grossman, een van mijn favoriete schrijvers. Grossman is een uitgesproken criticus van het beleid van de Israëlische regering. Hij heeft, na lang geweigerd te hebben het woord genocide in de mond te nemen, vorig jaar zomer dat woord voor het eerst gebruikt. Zoals hij stelde: … [Lees verder]
Rabbinaal protest tegen het geweld van heetgebakerde jonge Joodse kolonisten tegen onschuldige Arabisch-Palestijnse boeren en bewoners op de Westelijke Jordaanoever in Israël. Als liberaal-orthodoxe rabbijn, 84 jaar oud, en al jarenlang lid van de Rabbinical Council of America (een organisatie van meer dan duizend orthodoxe rabbijnen in Noord-Amerika), protesteer ik met klem tegen en veroordeel ik het geweld dat soms zelfs tot moord leidt, dat door messiaans-gedreven jonge Joodse kolonisten wordt gepleegd tegen onschuldige Arabisch-Palestijnse … [Lees verder]
Mijn hele leven ben ik geïnteresseerd in politiek. Eerst in Nederland. Ik probeerde altijd dicht tegen de politiek aan te schuren, al wist ik goed dat ik nooit de tijd zou hebben om zelf professioneel politicus te worden. Hoewel ik inmiddels al meer dan vijf jaar in Israël woon, heb ik nog steeds contacten in de Nederlandse politiek. Die belangstelling is nooit verdwenen. Als een vlieg op de muur Ik moest daaraan denken toen ik … [Lees verder]
Met de tennisrackets in de achterbak reed ik over de Amstelveenseweg. Vlak voor de oprit naar de A10 rijd ik op de tweede baan rechts zodat ik rechtdoor kan richting Amstelveen. Nog geen vijftig meter voor het viaduct blijken die twee rijbanen afgesloten en wijst een verlichte pijl de oprit op. Ik schrik me rot. Er is geen andere optie. De auto’s voor me maken de bocht al richting oprit. Ik weet dat ik de … [Lees verder]
Het begrip ‘Joods-christelijke traditie’ is in de nasleep van de Tweede Wereldoorlog met oprecht goede bedoelingen omkranst. Het staat voor veelsoortige ontmoetingen tussen Joden en christenen, vooral in zogeheten ‘leerhuizen’, in een poging elkaar na eeuwen Jodenvervolging en discriminatie beter te leren kennen. Daarbij ging (en gaat) het vooral om de kennismaking met de door christenen vergeten Joodse wortels van het christendom en om het zoeken naar wat de beide tradities gemeenschappelijk hebben. Er is … [Lees verder]
In de jaren zestig waren wij als kinderen benieuwd of we bij een kerkgenootschap waren aangesloten zoals heel wat vriendjes en vriendinnetjes. Het antwoord was duidelijk: nee. Maar als jullie dat zouden willen, gaan jullie zelf maar op onderzoek uit en uitvinden wat bij jullie past. Zo leerden we al vroeg zelfstandig na te denken over dergelijke zaken. Dit is geheel in lijn met de filosofische ideeën van onze grootvader Leo Polak: autonoom nadenken, dat … [Lees verder]
De 61e Biënnale van Venetië staat dit jaar niet alleen in het teken van kunst, maar evenzeer van politieke frictie. Al maanden vóór de opening laaiden discussies op over de deelname van Israël, vergezeld van boycotoproepen en acties van de Art Not Genocide Alliance (ANGA). Ook de aanwezigheid van Russische kunstenaars bleef niet zonder gevolgen: in mei 2026 trad de centrale jury af na onenigheid over zowel de prijsuitreiking als de betrokkenheid van Israël en … [Lees verder]
“Ze zegt dat je volgende week vooral het geluid hard moet zetten.” Op dit spannende moment lieten we je vorige week achter. We beloofden een video waarin Bar Vingerling op het terras van Tony’s Coffee enkele karakteristieke Portugese melodieën a capella voordraagt.* Maar Bar kwam met een beter idee. Hij wil die opname samen met David Nunes Nabarro maken, zodat niet alleen de muziek, maar ook het verhaal achter deze eeuwenoude Portugese traditie verteld … [Lees verder]
Aanstaande zaterdagavond laat, uitgaande sjabbat, is alweer het vierde deel te zien van de serie ‘Etty’ op NPO2. In de vorige afleveringen maakten we kennis met hoofdpersoon Etty Hillesum, schrijver Klaas Smelik (mijn vader) en psychochiroloog Julius Spier. Daarnaast zagen we de fictieve vriendin Lizzie (een combinatie van Etty’s hartsvriendinnen Liesl Levie en Leonie Snatager) en huisbaas/minnaar Pa Han. Daarmee zijn de kaarten geschud en vragen we ons af: hoe gaat het nu aflopen tussen … [Lees verder]
Lilly liep een tijdje zwijgend naast mij na het verlaten van het Amsterdamse Bostheater. Dat gebeurt zelden. Normaal gesproken heeft zij na een voorstelling onmiddellijk een oordeel klaar. Over het decor. Over de muziek. Over de acteurs. Over de kwaliteit van de catering. Vooral over de kwaliteit van de catering. Nu bleef het opvallend stil. Pas bij de parkeerplaats keek ze omhoog. “Levie?”“Ja?” “Volgens mij heb ik vanavond heel veel over onze zwager Spinoza gehoord, … [Lees verder]
De eerste Jaartijd van 7 oktober viel op maandag. Op zondagavond, de Joodse dag begint bij zonsondergang, stonden we op het Stadsplein van Amstelveen. De Joodse en Israëlische gemeenschap kwam er bijeen om te luisteren naar toespraken, muziek en het Jizkor- herinneringsgebed. De volgende dag waren er op diverse plaatsen in het land herdenkingen, in Utrecht, Rotterdam en Eindhoven bijvoorbeeld werd in sjoel herdacht. Burgemeester Halsema van Amsterdam was bij een herdenking in de LJG. … [Lees verder]
Onze auteurs reageren op de aanval van Hamas, wij plaatsen zoveel mogelijk reacties, want onze lezers zullen dezelfde shock ervaren. Correspondent Ankie Rechess gaf commentaar in Buitenhof dat grote indruk op me maakte, zo schrijft Anita Frank me. Sinds vanochtend bestookt Hamas vanuit de Gazastrook met raketten verschillende doelen in Israël met doden en gewonden als gevolg. Waar Israël verrast lijkt te zijn door de plotse golf van geweld spreekt de leider van de militaire … [Lees verder]
Geboren en getogen in Nederland, was Poerim vooral een vrolijke drukke dag met bijbehorende feest. Kort maar krachtig. Soms kon ik de dag erna nog nagenieten van wat overgebleven Hamansoren, maar dat was het dan wel. Groter kan het contrast met het vieren van Poerim in Israël haast niet zijn. Als inwoner van Jeruzalem vieren we Poerim een dag later dan de rest van Israël, het zogeheten Poerim Sjoesjan ingevolge de oorlog die in de … [Lees verder]
Onderweg naar het NHM, het Nationaal Holocaust Museum op de Plantage Middenlaan te Amsterdam, loop ik door de straten. Ik tel ze niet, maar sta stil bij elk huis met Stolpersteine. Die kleine stenen in de stoep herinneren aan de bewoners die tussen 1942 en 1943 zijn weggehaald door de nazi’s. Ik wil het graag hebben over het Nationaal Holocaust Museum, maar ben vanochtend weer geschokt. Het NHM ligt tegenover de Hollandsche Schouwburg, de schuldigste … [Lees verder]
Jacob Israël De Haan heeft twee romans geschreven, maar zich daarna voornamelijk geprofileerd als dichter en journalist. Tot zijn belangrijkste dichtwerken behoren een schitterende bundel kwatrijnen en twee bundels met Joodse liederen. Merkwaardig genoeg zijn die liederen nooit op muziek gezet, maar op een bijzondere avond in de Uilenburgersjoel in het kader van de Jacob Israël de Haan-maand wordt een van die liederen ten gehore gebracht door de jonge Nederlandse countertenor Simon Heerze. De liedtekst … [Lees verder]
Maria Cuartas:
Dank opnieuw voor de reactie, heer Bachrach. Food for thought en kan niet anders dan het met je eens zijn.…
E. D. Koster:
Volledig mee eens.
Bloom:
Discussie gesloten
Geert ter Horst:
Wat heeft geloof, of een ideologie zoals racisme, ermee te maken? Politiek is de elementaire kunst om te overleven en…
Jaap Bosma:
Ter Horst: uw geloof schrijft dus in feite racisme voor?
Copyright © 2023 - De Vrijdagavond - Alle rechten voorbehouden | Logo-ontwerp: Françoise Nick
