Allereerst mijn dank aan Jonathan Gill voor zijn tweedelige artikel over het leven van Carole King. Mijn belangstelling voor Carole King en Gerry Goffin is ook persoonlijk. Mijn oom werkte met Gerry samen in de laboratoria van Arco Chemical en was goed bevriend met zowel Gerry als Carole. Daarnaast herken ik veel in de wortels van onze familie in Brooklyn, nadat zij in de jaren negentig van de negentiende eeuw Europa hadden verlaten. zie: Carole … [Lees verder]
‘Nou dag kind, en Israël is een sof’ van Truus Cahen is een boek waarvan mijn vrienden zeggen dat ik het MOET lezen. Het gaat immers over Joden, holocaust, tweede generatie en Israël. Kortom, een boek waar ik doorgaans geen zin in heb, ze liggen me te zwaar op de maag. Echter: het boek van Truus Cahen had ik binnen een paar dagen uit, ik genoot ervan. De schrijfster is beeldend kunstenaar en therapeut, dat … [Lees verder]
Al dagen voor de Nederlandse première van NAZA was ik bezig met de vraag of ik deze documentaire wel wilde zien. In mijn hoofd zag ik bioscooppubliek met Palestijnse vlaggen. Was ik bang voor het zoveelste eenzijdige discours, waar 7 oktober er niet meer toe doet. Ik zag geschreeuw voor me tijdens en na de voorstelling en protesten (met geweld). En wat als de inhoud van de film heel schokkend en naar zou zijn? Wat … [Lees verder]
Ter gelegenheid van Dierendag vond staatssecretaris Silvio Erkens dat hij de dieren een cadeautje moest geven. In een televisie-uitzending pleitte hij ervoor het taboe op een verbod op koosjere slacht te doorbreken. Onbedwelmd ritueel slachten hoort volgens hem niet in Nederland thuis. Dat is een stevige uitspraak. Daarom is het misschien goed om eerst de geschiedenis erbij te pakken. Want wie zegt dat iets ‘niet in Nederland thuishoort’, zou zich ook moeten afvragen hoelang het … [Lees verder]
Drie jaar geleden begon Simchat Tora voor mij zoals ieder ander jaar. Zoals gebruikelijk ging ik al vroeg in de ochtend naar sjoel. Het hoogtepunt van vreugde na de Hoge Feestdagen en Soekot: een lange dienst, inclusief zeven hakafot: de vreugdedansen met de Torarollen. Mijn vrouw zou later met de kids volgen. Zoals in veel wijken in Jeruzalem was onze sjoel gevestigd in een lokaal van een school. Het lokaal was tegelijkertijd de mamad van … [Lees verder]
De ark van Noach – tevat Noach (תֵּבַת נֹחַ) – is het vaartuig waarin de zondvloed, de maboel (מַבּוּל), een vorm krijgt. De vloed zelf blijft ongrijpbaar: zij is overal en nergens, een kracht die de vertrouwde wereld uitwist. Tegelijkertijd is de ark een beeld van selectie. Wie een grens trekt tussen binnen en buiten, bewaart iets maar laat ook iets achter. In die zin is de ark niet alleen een schuilplaats, maar ook een … [Lees verder]
Allereerst mijn dank aan Jonathan Gill voor zijn tweedelige artikel over het leven van Carole King. Mijn belangstelling voor Carole King en Gerry Goffin is ook persoonlijk. Mijn oom werkte met Gerry samen in de laboratoria van Arco Chemical en was goed bevriend met zowel Gerry als Carole. Daarnaast herken ik veel in de wortels van onze familie in Brooklyn, nadat zij in de jaren negentig van de negentiende eeuw Europa hadden verlaten. zie: Carole … [Lees verder]
Over: Een broer in Jeruzalem van Marja Vuijsje Sommige boeken lezen als een gesprek of een bekentenis. Een broer in Jeruzalem van Marja Vuijsje neemt je mee in iets zeldzaams: het leest als een poging om een relatie overeind te houden wanneer woorden tekortschieten. Niet omdat er niets meer te zeggen valt, maar juist omdat dat de relatie te veel op het spel zou zetten. Wat doe je met de kunst van het niet eens … [Lees verder]
En toen? King volgde Tapestry op met een derde kind (geboren in de keuken) en een nieuw album Music dat ook op nummer één kwam. Maar in de twee dozijn soloalbums die volgden, bereikte ze nooit meer de hoogten van Tapestry. En hoewel ze regelmatig optrad, in de Verenigde Staten en daarbuiten, wilde ze geen ster zijn en kwam het podium haar niet aanwaaien. Ze gaf yogales, werd volgeling van Swami Satchidananda, kreeg nog een … [Lees verder]
“Storytelling is persoonlijk en intiem, en in deze tijd is de behoefte om direct en intiem met elkaar in contact te komen. Dat is het succes van storytelling.” Aldus performer Raphael Rodan, een Israëliër die al twaalf jaar in Amsterdam woont. Ik sprak hem omdat hij goed nieuws heeft: Het Amsterdam Storytelling Festival begint over twee weken. Dit inspirerende en buitengewone festival is een must voor iedereen die wil genieten van en kennismaken met storytelling … [Lees verder]
Auteur Sally Berkovic gaf zichzelf een cadeau toen ze vijftig werd: het lidmaatschap van de Chevra Kadisha, de Jewish Burial Society. Opgegroeid in Melbourne is de dood relatief vroeg in haar leven gekomen: haar ouders, Holocaust overlevenden uit Slowakije stierven onverwacht, evenals een jongere broer. Ze vroeg zich af wát er zich nu eigenlijk afspeelt tussen het overlijden en de begrafenis. In joodse gemeenschappen ligt die zorg in de handen van een lokale Chevra Kadisha. … [Lees verder]
De vooroorlogse journalistiek is net zo verzuild als de hele Nederlandse samenleving. Echter, slechts enkele weken na de capitulatie in juni 1940 stelt de bezetter in een Stimmungsbericht tevreden vast dat er geen verschil meer wordt ontdekt in de berichtgeving van De Telegraaf, Het Volk en Het Vaderland. Gelijkgeschakeld dus. Weer een jaar later wordt de journalistiek Judenfrei genoemd. In de chaotische oorlogsdagen van mei 1940 proberen organisaties en individuele journalisten zich een houding te … [Lees verder]
Dag 1 Vanuit Londen gaan er de laatste weken groepjes jonge mensen naar Warschau om lokale hulpverleners bij te staan bij de opvang van vluchtelingen. Een studentenrabbijn uit Schotland begon met deze ad-hoc acties. Al is de logistiek niet perfect, wie gezond is en kan samenwerken kán iets bijdragen aan de evacuatie van de mensen uit een land in oorlog. Mijn werkgever (United Synagogue, UK) wilde bijdragen aan deze missie, dus ben ik meegegaan. We … [Lees verder]
Personalia Nathan Markuszower (2001), jongste theaterproducent van Nederland Dierbaar object iPhone en Macbook De ideale vrijdagavond met de familie President van Amerika in 2024 Nikki Haley In het hiernamaals Pools-joodse afkomst, dus daar zijn we niet mee bezig Rolmodellen Joop van den Ende Spijt van of ‘je ne regrette rien’ dat ik tijdens mijn (eerste keer) rij-examen op de vluchtstrook ben gaan rijden en daardoor een maand later terug moest komen Ik heb heel veel … [Lees verder]
Tienduizenden Israeli’s stroomden vorige week naar het Yarkonpark in Tel Aviv. Dit keer niet om te demonstreren tegen de falende oorlog in Gaza, maar om het bitterste en pijnlijkste drama in Israëls geschiedenis dansend te herbeleven. Met tranen en trillende benen gingen op het ritme van de muziek de gedachten uit naar de honderden dansende jongeren die op 7 oktober tijdens een jubelfeest vlakbij de grens met Gaza door een bende Hamasterroristen werden overvallen, vermoord … [Lees verder]
Peres Yehuda Tieleman Winter:
Erg mooi beschreven en uitgelegd. Was er aan toe. Dank daarvoor. Shabbat Shalom
mariecke van der linden:
Prachtig geschreven recensie; zelden zo mooi de betekenis van ‘Somewhere over the Rainbow’ beschreven gezien. Maakt ook heel nieuwsgierig naar…
Dick:
Jodenhaat zit niet in het DNA van moslims. Als we kijken naar de islam en de Koran, de hadith, de…
Bloom:
Ach wat bijzonder en fijn dat u reageert. Als u herinneringen met ons wilt delen, graag een email naar redactiedevrijdagavond@gmail.com
Bloom:
Beste Eva, zou je je reacties in het Nederlands willen vertalen? Dank vast!
Copyright © 2023 - De Vrijdagavond - Alle rechten voorbehouden | Logo-ontwerp: Françoise Nick
