‘Nou dag kind, en Israël is een sof’ van Truus Cahen is een boek waarvan mijn vrienden zeggen dat ik het MOET lezen. Het gaat immers over Joden, holocaust, tweede generatie en Israël. Kortom, een boek waar ik doorgaans geen zin in heb, ze liggen me te zwaar op de maag. Echter: het boek van Truus Cahen had ik binnen een paar dagen uit, ik genoot ervan. De schrijfster is beeldend kunstenaar en therapeut, dat … [Lees verder]
Al dagen voor de Nederlandse première van NAZA was ik bezig met de vraag of ik deze documentaire wel wilde zien. In mijn hoofd zag ik bioscooppubliek met Palestijnse vlaggen. Was ik bang voor het zoveelste eenzijdige discours, waar 7 oktober er niet meer toe doet. Ik zag geschreeuw voor me tijdens en na de voorstelling en protesten (met geweld). En wat als de inhoud van de film heel schokkend en naar zou zijn? Wat … [Lees verder]
Ter gelegenheid van Dierendag vond staatssecretaris Silvio Erkens dat hij de dieren een cadeautje moest geven. In een televisie-uitzending pleitte hij ervoor het taboe op een verbod op koosjere slacht te doorbreken. Onbedwelmd ritueel slachten hoort volgens hem niet in Nederland thuis. Dat is een stevige uitspraak. Daarom is het misschien goed om eerst de geschiedenis erbij te pakken. Want wie zegt dat iets ‘niet in Nederland thuishoort’, zou zich ook moeten afvragen hoelang het … [Lees verder]
Drie jaar geleden begon Simchat Tora voor mij zoals ieder ander jaar. Zoals gebruikelijk ging ik al vroeg in de ochtend naar sjoel. Het hoogtepunt van vreugde na de Hoge Feestdagen en Soekot: een lange dienst, inclusief zeven hakafot: de vreugdedansen met de Torarollen. Mijn vrouw zou later met de kids volgen. Zoals in veel wijken in Jeruzalem was onze sjoel gevestigd in een lokaal van een school. Het lokaal was tegelijkertijd de mamad van … [Lees verder]
Ik ben er klaar mee. Vorige week woonde ik de Kol Nidre-dienst bij in het kleine universiteitsstadje aan de oostkust van de VS, waar ik woon met mijn Israëlische man. Het was een dienst van onze lokale joodse gemeenschap samen met de studentenvereniging Hillel. Midden in de Kol Nidre-dienst, op een feestdag die bedoeld is voor spirituele bezinning, nederigheid en vergeving, nam de rabbijn van Hillel het woord voor een politieke toespraak van twintig minuten. … [Lees verder]
“Storytelling is persoonlijk en intiem, en in deze tijd is de behoefte om direct en intiem met elkaar in contact te komen. Dat is het succes van storytelling.” Aldus performer Raphael Rodan, een Israëliër die al twaalf jaar in Amsterdam woont. Ik sprak hem omdat hij goed nieuws heeft: Het Amsterdam Storytelling Festival begint over twee weken. Dit inspirerende en buitengewone festival is een must voor iedereen die wil genieten van en kennismaken met storytelling … [Lees verder]
She Made the Earth Move De dichteres Muriel Rukeyser opperde ooit dat de wereld zou openbarsten als ook maar één vrouw de waarheid over haar leven zou vertellen. Het eerste deel van die gedachte lijkt uit te zijn gekomen toen een tienermoeder uit Brooklyn, studieverlater Carol Klein, haar naam veranderde in Carole King en begon muziek te schrijven. Aan de andere kant: de teksten schreef Gerry Goffin, haar echtgenoot. Een nieuw boek in de voortreffelijke … [Lees verder]
“Ik weet hoe ik eraan begin, maar ik heb geen idee hoe ik eruit kom.” Zo beschrijft danser Ariel Gelbart zijn solo First Things van choreograaf Michael Getman. Hij danst het stuk al sinds 2021 en toch voelt het elke keer anders. Dat het werk daardoor levend blijft, geldt ook voor zijn leven sinds februari 2026. Toen verhuisde hij met zijn vrouw en zoontje van Tel Aviv naar Nederland op zoek naar rust en een … [Lees verder]
“Het is aanlokkelijk om je voor te stellen hoe de muziek zich had ontwikkeld als ze waren blijven leven. Ze waren zo vrij, zo bevlogen, zulke gepassioneerde musici en componisten.” In muziekcentrum Splendor, midden in de oude Jodenbuurt van Amsterdam, vond maandag 5 oktober jl. een pianorecital plaats met muziek van de ‘vergeten’ componist Daniël Belinfante. Belinfante werd in 1893 in Amsterdam geboren in een muzikaal gezin. Hij studeerde viool en piano, vermoedelijk bij zijn … [Lees verder]
Theater vind ik een tikje intimiderend. Het jargon, de aanname dat alles betekenisvol is, de theater-incrowd die lijkt neer te kijken op de rest van ons. Ik geef het grif toe. Ik ben een oppervlakkige kunstkenner. Eens per jaar ga ik naar het ballet, voor het afgezaagde stuk waar de snobistische danswereld haar neus voor ophaalt, De Notenkraker. Ga ik vaker, zoals dit jaar naar Het Zwanenmeer, dan is het een klassieker met de te … [Lees verder]
Hij rolt zichzelf op, steekt zijn stekels uit, sluit zich af van de wereld en voelt zich veilig. Deze metafoor wordt of is al Israëls werkelijkheid aan het begin van het grote militaire offensief tegen Hamas in de stad Gaza. Als Netanyahu had geluisterd naar stafchef generaal Zamir en vele andere kopstukken uit de Mossad, zou hij zich niet in dit heilloze avontuur hebben gestort. Maar waarom zou hij naar waarschuwende stemmen luisteren? Op de … [Lees verder]
Theoloog en kenner van het vroege Jodendom Eric Ottenheijm bezoekt in Jeruzalem een congres Joodse Studies en komt terecht in een charedische (of ultra-orthodoxe) wijk. Als een antropoloog kijkt hij zijn ogen uit in dit reisverslag. Op weg naar Jeruzalem is mijn grootste zorg dit keer Schiphol. Maar buiten de bizar lange incheck procedure gaat het verder gelukkig goed, zelfs de koffer arriveert normaal. Het is vroeg in de ochtend, vanaf twee uur ‘s ochtends was … [Lees verder]
Een gemiste kans. Anders kan ik de toespraak van Benjamin Netanyahu voor een gezamenlijke zitting van het Congres en de Senaat niet uitleggen. In zijn lange politieke carrière was het woensdagavond de vierde keer dat Netanyahu het woord kreeg in het hart van de Amerikaanse democratie. Dat zegt iets over de persoonlijke kwaliteiten van Netanyahu, maar nog meer over de politieke en religieuze betekenis van Israël in de Amerikaanse politiek. Negentig Democraten Terwijl Netanyahu door … [Lees verder]
Sallie Pinkhof was veel meer dan de persoonlijk secretaris van Abraham Asscher, de co-voorzitter van de Joodsche Raad. Hij was een begenadigd dichter, schrijver en filosoof die bescheiden op de achtergrond bleef. Zijn gedichtenbundel Bergen Belsen, geschreven met de dood letterlijk in de ogen, is misschien wel de meest schrijnende getuigenis van een verblijf in een concentratiekamp. Het is tijd voor een heruitgave van deze dichtbundel en een biografie van Sallie (Salomon Eliazer Pinkhof) en … [Lees verder]
Zoals zovelen heb ik met verbijstering gekeken naar de opmars van de Wagner-huurlingen naar Moskou. De Russische president Vladimir Poetin waarschuwde voor een staatsgreep en daaropvolgende burgeroorlog. Nauwelijks tweehonderd kilometer van de Russische hoofdstad onderbraken de huurlingen hun opmars en keerden terug naar hun uitvalsbasis. Einde drama. Wat kan en moet Israël van dit Russische scenario leren? Dat is heel duidelijk voor me. Premier Benjamin Netanyahu moet voorkomen dat de minister van nationale politie Itamar Ben … [Lees verder]
Sid Bachrach:
Yes, you are correct Salomon it all depends on the courage of Eisenkot to break the barrier against working together…
Ron Manheim:
Eerder iets terzijde: Er bestond in Nederland ooit een "Orde van Goede Tempelieren", die zich actief tegen alcoholgebruik inzette in…
Anne Lenta Wamsteeker:
Fantastisch artikel over Natalia Ginzburg! Net Lessico Famigliare gekocht in Aken en in Boekhandel Grimbergen, Lisse, de Nederlandse vertaling van…
Marcel Mock:
Het schilderij werd in 1935 gemaakt bij de viering van het 300-jarig bestaan van de NIHS.
Marcel Mock:
Schilderij van Martin Monnickendam, joodse kunstenaar overleden in 1943 te Amsterdam (schilderij in bezit van JCK).
Copyright © 2023 - De Vrijdagavond - Alle rechten voorbehouden | Logo-ontwerp: Françoise Nick
