Twintig jaar geleden, op 12 augustus 2006, kwam Uri Grossman om bij een operatie van het Israëlische leger in Zuid-Libanon. Dat gaf aanleiding om aandacht te vragen voor zijn vader David Grossman, een van mijn favoriete schrijvers. Grossman is een uitgesproken criticus van het beleid van de Israëlische regering. Hij heeft, na lang geweigerd te hebben het woord genocide in de mond te nemen, vorig jaar zomer dat woord voor het eerst gebruikt. Zoals hij stelde: … [Lees verder]
Rabbinaal protest tegen het geweld van heetgebakerde jonge Joodse kolonisten tegen onschuldige Arabisch-Palestijnse boeren en bewoners op de Westelijke Jordaanoever in Israël. Als liberaal-orthodoxe rabbijn, 84 jaar oud, en al jarenlang lid van de Rabbinical Council of America (een organisatie van meer dan duizend orthodoxe rabbijnen in Noord-Amerika), protesteer ik met klem tegen en veroordeel ik het geweld dat soms zelfs tot moord leidt, dat door messiaans-gedreven jonge Joodse kolonisten wordt gepleegd tegen onschuldige Arabisch-Palestijnse … [Lees verder]
Mijn hele leven ben ik geïnteresseerd in politiek. Eerst in Nederland. Ik probeerde altijd dicht tegen de politiek aan te schuren, al wist ik goed dat ik nooit de tijd zou hebben om zelf professioneel politicus te worden. Hoewel ik inmiddels al meer dan vijf jaar in Israël woon, heb ik nog steeds contacten in de Nederlandse politiek. Die belangstelling is nooit verdwenen. Als een vlieg op de muur Ik moest daaraan denken toen ik … [Lees verder]
Met de tennisrackets in de achterbak reed ik over de Amstelveenseweg. Vlak voor de oprit naar de A10 rijd ik op de tweede baan rechts zodat ik rechtdoor kan richting Amstelveen. Nog geen vijftig meter voor het viaduct blijken die twee rijbanen afgesloten en wijst een verlichte pijl de oprit op. Ik schrik me rot. Er is geen andere optie. De auto’s voor me maken de bocht al richting oprit. Ik weet dat ik de … [Lees verder]
Het begrip ‘Joods-christelijke traditie’ is in de nasleep van de Tweede Wereldoorlog met oprecht goede bedoelingen omkranst. Het staat voor veelsoortige ontmoetingen tussen Joden en christenen, vooral in zogeheten ‘leerhuizen’, in een poging elkaar na eeuwen Jodenvervolging en discriminatie beter te leren kennen. Daarbij ging (en gaat) het vooral om de kennismaking met de door christenen vergeten Joodse wortels van het christendom en om het zoeken naar wat de beide tradities gemeenschappelijk hebben. Er is … [Lees verder]
In de jaren zestig waren wij als kinderen benieuwd of we bij een kerkgenootschap waren aangesloten zoals heel wat vriendjes en vriendinnetjes. Het antwoord was duidelijk: nee. Maar als jullie dat zouden willen, gaan jullie zelf maar op onderzoek uit en uitvinden wat bij jullie past. Zo leerden we al vroeg zelfstandig na te denken over dergelijke zaken. Dit is geheel in lijn met de filosofische ideeën van onze grootvader Leo Polak: autonoom nadenken, dat … [Lees verder]
De 61e Biënnale van Venetië staat dit jaar niet alleen in het teken van kunst, maar evenzeer van politieke frictie. Al maanden vóór de opening laaiden discussies op over de deelname van Israël, vergezeld van boycotoproepen en acties van de Art Not Genocide Alliance (ANGA). Ook de aanwezigheid van Russische kunstenaars bleef niet zonder gevolgen: in mei 2026 trad de centrale jury af na onenigheid over zowel de prijsuitreiking als de betrokkenheid van Israël en … [Lees verder]
“Ze zegt dat je volgende week vooral het geluid hard moet zetten.” Op dit spannende moment lieten we je vorige week achter. We beloofden een video waarin Bar Vingerling op het terras van Tony’s Coffee enkele karakteristieke Portugese melodieën a capella voordraagt.* Maar Bar kwam met een beter idee. Hij wil die opname samen met David Nunes Nabarro maken, zodat niet alleen de muziek, maar ook het verhaal achter deze eeuwenoude Portugese traditie verteld … [Lees verder]
Aanstaande zaterdagavond laat, uitgaande sjabbat, is alweer het vierde deel te zien van de serie ‘Etty’ op NPO2. In de vorige afleveringen maakten we kennis met hoofdpersoon Etty Hillesum, schrijver Klaas Smelik (mijn vader) en psychochiroloog Julius Spier. Daarnaast zagen we de fictieve vriendin Lizzie (een combinatie van Etty’s hartsvriendinnen Liesl Levie en Leonie Snatager) en huisbaas/minnaar Pa Han. Daarmee zijn de kaarten geschud en vragen we ons af: hoe gaat het nu aflopen tussen … [Lees verder]
Lilly liep een tijdje zwijgend naast mij na het verlaten van het Amsterdamse Bostheater. Dat gebeurt zelden. Normaal gesproken heeft zij na een voorstelling onmiddellijk een oordeel klaar. Over het decor. Over de muziek. Over de acteurs. Over de kwaliteit van de catering. Vooral over de kwaliteit van de catering. Nu bleef het opvallend stil. Pas bij de parkeerplaats keek ze omhoog. “Levie?”“Ja?” “Volgens mij heb ik vanavond heel veel over onze zwager Spinoza gehoord, … [Lees verder]
In Israel heeft geen enkele officiële stem zich verheven om de grootscheepse schending van mensenrechten in Qatar aan de kaak te stellen bij de bouw van luchtgekoelde voetbalstadions in het oliestaatje. Deze desinteresse is mede een bijverschijnsel van het langdurige Israelisch-Palestijns conflict waar mensenrechten ook niet hoog op de agenda staan. Mensenrechten in de Arabische wereld zijn geen prioriteit voor veel Israeli, dus is het niet zo verwonderlijk dat volgens de laatste cijfers 15.000 Israeli … [Lees verder]
Dag Dame. Dat was Gita’s standaardbegroeting. Misschien een beetje gek, maar het maakte mij extra gezien. De laatste keer dat ze dat tegen me zei, was anderhalve week geleden. Ik belde Petra en die gaf haar telefoon even aan Gita. Dag Dame, wat gebeurt er allemaal? Haar stem was nauwelijks hoorbaar. Ik snapte er ook niets van. Niets! Ik ontmoette Gita en Miguel tijdens een seideravond, misschien wel twintig jaar geleden. We zaten aan een lange … [Lees verder]
Sallie Pinkhof was veel meer dan de persoonlijk secretaris van Abraham Asscher, de co-voorzitter van de Joodsche Raad. Hij was een begenadigd dichter, schrijver en filosoof die bescheiden op de achtergrond bleef. Zijn gedichtenbundel Bergen Belsen, geschreven met de dood letterlijk in de ogen, is misschien wel de meest schrijnende getuigenis van een verblijf in een concentratiekamp. Het is tijd voor een heruitgave van deze dichtbundel en een biografie van Sallie (Salomon Eliazer Pinkhof) en … [Lees verder]
De integratie van de grote Israelische Arabische gemeenschap in Israel loopt weer op tegen Arabisch-Palestijnse terreur. Na drie aanslagen in steden in het hart van Israel waarbij elf mensen werden gedood, steekt het anti-Arabische sentiment weer de kop op. Alsof de meer dan een miljoen Israelische Arabieren het kruis van de schuld dragen, worden ze door de Joodse meerderheid op tal van plaatsen en instellingen op een ‘veilige’ afstand gehouden. oplopende spanning Premier Naftali Bennett … [Lees verder]
Niet ten onrechte richt joodse informatie in Nederland zich via CIDI, het NIW en personen als Ronny Naftaniel zich op het opkomende antisemitisme en de bestrijding van dit duivelse verschijnsel. Ik ben nu weer een maand in Israël. De media hier besteden weinig aandacht aan wat Joden in Europa, op universiteiten en elders, hebben te verduren. Het omgekeerde is ook waar. Nederlandse joden kunnen geen besef hebben van het drama dat Israël beheerst sedert 7 … [Lees verder]
Marcel Mock:
Zelden heeft een VN diplomaat aantoonbaar zo ernstig gefaald, ten koste van honderdduizenden Syrische slachtoffers. NOS Nieuws 23 juni 2014:…
Frans Lavell:
Het CIDI speelde eerder een stuwende rol in de lastercampagne tegen Kaag, meteen al bij haar aantreden in het najaar…
Aviva Pels:
Goed, dat Sigrid Kaag, met haar grote ervaring en kennis in gesprek gaat over problemen die haar al heel lang…
Sid Bachrach:
Opnieuw dank, Salomon, voor je correcte analyse, waarschuwing en voor de constatering dat ‘Joden geen Joden doden’. Helaas zijn daar…
Ephraim Goldstoff:
Rectificatie: Tonio is de zoon van Anton, niet de broer van
Copyright © 2023 - De Vrijdagavond - Alle rechten voorbehouden | Logo-ontwerp: Françoise Nick
