Allereerst mijn dank aan Jonathan Gill voor zijn tweedelige artikel over het leven van Carole King. Mijn belangstelling voor Carole King en Gerry Goffin is ook persoonlijk. Mijn oom werkte met Gerry samen in de laboratoria van Arco Chemical en was goed bevriend met zowel Gerry als Carole. Daarnaast herken ik veel in de wortels van onze familie in Brooklyn, nadat zij in de jaren negentig van de negentiende eeuw Europa hadden verlaten. zie: Carole … [Lees verder]
‘Nou dag kind, en Israël is een sof’ van Truus Cahen is een boek waarvan mijn vrienden zeggen dat ik het MOET lezen. Het gaat immers over Joden, holocaust, tweede generatie en Israël. Kortom, een boek waar ik doorgaans geen zin in heb, ze liggen me te zwaar op de maag. Echter: het boek van Truus Cahen had ik binnen een paar dagen uit, ik genoot ervan. De schrijfster is beeldend kunstenaar en therapeut, dat … [Lees verder]
Al dagen voor de Nederlandse première van NAZA was ik bezig met de vraag of ik deze documentaire wel wilde zien. In mijn hoofd zag ik bioscooppubliek met Palestijnse vlaggen. Was ik bang voor het zoveelste eenzijdige discours, waar 7 oktober er niet meer toe doet. Ik zag geschreeuw voor me tijdens en na de voorstelling en protesten (met geweld). En wat als de inhoud van de film heel schokkend en naar zou zijn? Wat … [Lees verder]
Ter gelegenheid van Dierendag vond staatssecretaris Silvio Erkens dat hij de dieren een cadeautje moest geven. In een televisie-uitzending pleitte hij ervoor het taboe op een verbod op koosjere slacht te doorbreken. Onbedwelmd ritueel slachten hoort volgens hem niet in Nederland thuis. Dat is een stevige uitspraak. Daarom is het misschien goed om eerst de geschiedenis erbij te pakken. Want wie zegt dat iets ‘niet in Nederland thuishoort’, zou zich ook moeten afvragen hoelang het … [Lees verder]
Drie jaar geleden begon Simchat Tora voor mij zoals ieder ander jaar. Zoals gebruikelijk ging ik al vroeg in de ochtend naar sjoel. Het hoogtepunt van vreugde na de Hoge Feestdagen en Soekot: een lange dienst, inclusief zeven hakafot: de vreugdedansen met de Torarollen. Mijn vrouw zou later met de kids volgen. Zoals in veel wijken in Jeruzalem was onze sjoel gevestigd in een lokaal van een school. Het lokaal was tegelijkertijd de mamad van … [Lees verder]
Over: Een broer in Jeruzalem van Marja Vuijsje Sommige boeken lezen als een gesprek of een bekentenis. Een broer in Jeruzalem van Marja Vuijsje neemt je mee in iets zeldzaams: het leest als een poging om een relatie overeind te houden wanneer woorden tekortschieten. Niet omdat er niets meer te zeggen valt, maar juist omdat dat de relatie te veel op het spel zou zetten. Wat doe je met de kunst van het niet eens … [Lees verder]
De ark van Noach – tevat Noach (תֵּבַת נֹחַ) – is het vaartuig waarin de zondvloed, de maboel (מַבּוּל), een vorm krijgt. De vloed zelf blijft ongrijpbaar: zij is overal en nergens, een kracht die de vertrouwde wereld uitwist. Tegelijkertijd is de ark een beeld van selectie. Wie een grens trekt tussen binnen en buiten, bewaart iets maar laat ook iets achter. In die zin is de ark niet alleen een schuilplaats, maar ook een … [Lees verder]
Allereerst mijn dank aan Jonathan Gill voor zijn tweedelige artikel over het leven van Carole King. Mijn belangstelling voor Carole King en Gerry Goffin is ook persoonlijk. Mijn oom werkte met Gerry samen in de laboratoria van Arco Chemical en was goed bevriend met zowel Gerry als Carole. Daarnaast herken ik veel in de wortels van onze familie in Brooklyn, nadat zij in de jaren negentig van de negentiende eeuw Europa hadden verlaten. zie: Carole … [Lees verder]
En toen? King volgde Tapestry op met een derde kind (geboren in de keuken) en een nieuw album Music dat ook op nummer één kwam. Maar in de twee dozijn soloalbums die volgden, bereikte ze nooit meer de hoogten van Tapestry. En hoewel ze regelmatig optrad, in de Verenigde Staten en daarbuiten, wilde ze geen ster zijn en kwam het podium haar niet aanwaaien. Ze gaf yogales, werd volgeling van Swami Satchidananda, kreeg nog een … [Lees verder]
“Storytelling is persoonlijk en intiem, en in deze tijd is de behoefte om direct en intiem met elkaar in contact te komen. Dat is het succes van storytelling.” Aldus performer Raphael Rodan, een Israëliër die al twaalf jaar in Amsterdam woont. Ik sprak hem omdat hij goed nieuws heeft: Het Amsterdam Storytelling Festival begint over twee weken. Dit inspirerende en buitengewone festival is een must voor iedereen die wil genieten van en kennismaken met storytelling … [Lees verder]
Het honderdjarig jubileum van Sjoel Scheveningen vierden we woensdag 5 tisjri 5787 (16 september 2026). Een goede aanleiding om de geschiedenis in te duiken. Temidden van de vele bekende en minder bekende bezoekers ontving Scheveningen in 1884 een opmerkelijke bezoeker: Rabbi Shalom Dovber Schneersohn, de vijfde Lubavitcher Rebbe, samen met zijn vrouw. Het was iets meer dan een jaar na het overlijden van zijn vader, de vierde Lubavitcher Rebbe, Rabbi Shmuel Schneersohn. Zijn zoon, Shalom … [Lees verder]
Karate is Neerlands hoop op de Maccabiah 2022 die over een paar dagen begint. Het is de sport waarmee ‘wij’, bij de vorige editie, drie van de vijf gouden plakken wisten te winnen. Of dat nu weer gaat lukken? Aan het zelfvertrouwen van de vijf jonge deelnemers zal het niet liggen. Dit is het verhaal van jongens die balanceren op de lijn van ultieme lichaamsbeheersing, concentratie en killersinstinct. De afgelopen weken belde Paul Stoppelman me wel … [Lees verder]
Terwijl ik deze column schrijf, is in het Arabische stadje Rameh, in het noorden van Israël, een vrouw vermoord. De zoveelste moord in wat in Israël de Arabische sector wordt genoemd. De situatie is zo ernstig dat een hoge politiefunctionaris heeft gezegd dat “wij de controle hebben verloren over, en in de Arabische gemeenschappen.” In september dit jaar werden 11 mensen vermoord, in augustus liep dit op tot 14, onder wie 7 Joden. Nog een … [Lees verder]
Wat maakt deze Pesach avond anders dan alle andere Pesach avonden de afgelopen jaren? Ik heb de bekende vraag aan het begin van de seideravond iets verbasterd. In Israël viert bijna iedereen Pesach. Vroom of niet vroom, het maakt niets uit. Families komen bij elkaar en vieren op hun eigen manier Sederavond. Ik heb gezien dat mensen met een knapzak rond de tafel lopen alsof ze de uittocht letterlijk nog een keer meemaken. Maar er … [Lees verder]
Wie denkt dat de politiek nu absurd is, moet Dagboek van een onderhandelaar: 25 mei – 11 november 1977 nog maar eens lezen. Ed Van Thijn schreef het in 1978 na de langste demissionaire periode ooit, slechts dit jaar historisch ingehaald. Ik pakte het boek tijdens de demissionaire periode op en was weer gewonnen door zijn inlevende stijl. De man kon veel, zeker ook goed schrijven, dat bewees hij onder andere in een belangrijke redevoering. … [Lees verder]
Judith Marseille:
Hartelijk dank voor uw waardevolle en persoonlijke aanvulling! Leni gaat voor mij steeds meer leven. Ik heb me overigens vergist…
Barteline Swildens:
Die ogen: Mir Lebn Eybik....
theo erwteman:
prachtig stuk; wordt vervolgd, neem ik aan
Menno Hartog:
Ik heb Leni Norden tamelijk goed gekend. Ik ben in Enschede geboren in 1948 en Leni woonde als bewoonster in…
René van Duuren:
Adembenemend dat geschilderde portret. Ik was een paar weken geleden op de Nova festival herdenkingsplaats in Israël en heb daar…
Copyright © 2023 - De Vrijdagavond - Alle rechten voorbehouden | Logo-ontwerp: Françoise Nick
