Twintig jaar geleden, op 12 augustus 2006, kwam Uri Grossman om bij een operatie van het Israëlische leger in Zuid-Libanon. Dat gaf aanleiding om aandacht te vragen voor zijn vader David Grossman, een van mijn favoriete schrijvers. Grossman is een uitgesproken criticus van het beleid van de Israëlische regering. Hij heeft, na lang geweigerd te hebben het woord genocide in de mond te nemen, vorig jaar zomer dat woord voor het eerst gebruikt. Zoals hij stelde: … [Lees verder]
Rabbinaal protest tegen het geweld van heetgebakerde jonge Joodse kolonisten tegen onschuldige Arabisch-Palestijnse boeren en bewoners op de Westelijke Jordaanoever in Israël. Als liberaal-orthodoxe rabbijn, 84 jaar oud, en al jarenlang lid van de Rabbinical Council of America (een organisatie van meer dan duizend orthodoxe rabbijnen in Noord-Amerika), protesteer ik met klem tegen en veroordeel ik het geweld dat soms zelfs tot moord leidt, dat door messiaans-gedreven jonge Joodse kolonisten wordt gepleegd tegen onschuldige Arabisch-Palestijnse … [Lees verder]
Mijn hele leven ben ik geïnteresseerd in politiek. Eerst in Nederland. Ik probeerde altijd dicht tegen de politiek aan te schuren, al wist ik goed dat ik nooit de tijd zou hebben om zelf professioneel politicus te worden. Hoewel ik inmiddels al meer dan vijf jaar in Israël woon, heb ik nog steeds contacten in de Nederlandse politiek. Die belangstelling is nooit verdwenen. Als een vlieg op de muur Ik moest daaraan denken toen ik … [Lees verder]
Met de tennisrackets in de achterbak reed ik over de Amstelveenseweg. Vlak voor de oprit naar de A10 rijd ik op de tweede baan rechts zodat ik rechtdoor kan richting Amstelveen. Nog geen vijftig meter voor het viaduct blijken die twee rijbanen afgesloten en wijst een verlichte pijl de oprit op. Ik schrik me rot. Er is geen andere optie. De auto’s voor me maken de bocht al richting oprit. Ik weet dat ik de … [Lees verder]
Het begrip ‘Joods-christelijke traditie’ is in de nasleep van de Tweede Wereldoorlog met oprecht goede bedoelingen omkranst. Het staat voor veelsoortige ontmoetingen tussen Joden en christenen, vooral in zogeheten ‘leerhuizen’, in een poging elkaar na eeuwen Jodenvervolging en discriminatie beter te leren kennen. Daarbij ging (en gaat) het vooral om de kennismaking met de door christenen vergeten Joodse wortels van het christendom en om het zoeken naar wat de beide tradities gemeenschappelijk hebben. Er is … [Lees verder]
In de jaren zestig waren wij als kinderen benieuwd of we bij een kerkgenootschap waren aangesloten zoals heel wat vriendjes en vriendinnetjes. Het antwoord was duidelijk: nee. Maar als jullie dat zouden willen, gaan jullie zelf maar op onderzoek uit en uitvinden wat bij jullie past. Zo leerden we al vroeg zelfstandig na te denken over dergelijke zaken. Dit is geheel in lijn met de filosofische ideeën van onze grootvader Leo Polak: autonoom nadenken, dat … [Lees verder]
De 61e Biënnale van Venetië staat dit jaar niet alleen in het teken van kunst, maar evenzeer van politieke frictie. Al maanden vóór de opening laaiden discussies op over de deelname van Israël, vergezeld van boycotoproepen en acties van de Art Not Genocide Alliance (ANGA). Ook de aanwezigheid van Russische kunstenaars bleef niet zonder gevolgen: in mei 2026 trad de centrale jury af na onenigheid over zowel de prijsuitreiking als de betrokkenheid van Israël en … [Lees verder]
“Ze zegt dat je volgende week vooral het geluid hard moet zetten.” Op dit spannende moment lieten we je vorige week achter. We beloofden een video waarin Bar Vingerling op het terras van Tony’s Coffee enkele karakteristieke Portugese melodieën a capella voordraagt.* Maar Bar kwam met een beter idee. Hij wil die opname samen met David Nunes Nabarro maken, zodat niet alleen de muziek, maar ook het verhaal achter deze eeuwenoude Portugese traditie verteld … [Lees verder]
Aanstaande zaterdagavond laat, uitgaande sjabbat, is alweer het vierde deel te zien van de serie ‘Etty’ op NPO2. In de vorige afleveringen maakten we kennis met hoofdpersoon Etty Hillesum, schrijver Klaas Smelik (mijn vader) en psychochiroloog Julius Spier. Daarnaast zagen we de fictieve vriendin Lizzie (een combinatie van Etty’s hartsvriendinnen Liesl Levie en Leonie Snatager) en huisbaas/minnaar Pa Han. Daarmee zijn de kaarten geschud en vragen we ons af: hoe gaat het nu aflopen tussen … [Lees verder]
Lilly liep een tijdje zwijgend naast mij na het verlaten van het Amsterdamse Bostheater. Dat gebeurt zelden. Normaal gesproken heeft zij na een voorstelling onmiddellijk een oordeel klaar. Over het decor. Over de muziek. Over de acteurs. Over de kwaliteit van de catering. Vooral over de kwaliteit van de catering. Nu bleef het opvallend stil. Pas bij de parkeerplaats keek ze omhoog. “Levie?”“Ja?” “Volgens mij heb ik vanavond heel veel over onze zwager Spinoza gehoord, … [Lees verder]
In de golf van nieuws en emoties staan de Nederlandse parlementsverkiezingen in Israël buiten spel. De naam Wilders is hier wel bekend als een vriend van Israël en scherpe criticus van de islam. Dat valt hier goed tegen de achtergrond van het wel door gedrongen antisemitisme in Nederland. Daar wordt door Israëli’s die ik ontmoet wel naar gevraagd. Maar geen woord over de verkiezingen van 29 oktober. Na de vrijlating van levende gegijzelden is het … [Lees verder]
Het centrale motto van Limmoed sprak me meteen aan. Het motto is dat iedereen op Joods gebied iets nieuws kan leren én de potentie heeft zelf iets over te brengen. … [Lees verder]
Door Joden zélf verantwoordelijk te maken voor de bestrijding van antisemitisme ontstaat de ongelukkige indruk dat antisemitisme toch vooral een zaak van Joden is. … [Lees verder]
Deze week maken we een reis via een klein meisje dat de ruimte in wil, door de lange eetzaal van het King David Hotel in Jeruzalem, naar een peinzende professor in New York om aan te komen bij het Spaarne. Daar treffen we de wereldse klanken van The Shuk, binnenkort mee te maken op een muzikale sjabbat in Amsterdam. En we hebben deze week een mooi sjavoe’ot thema: telden vrouwen mee toen we door de … [Lees verder]
De wereld loopt te hoop om te protesteren tegen de dood van onschuldige Gazanen. Door Israël om het leven gebracht, natuurlijk. Ik laat even buiten beschouwing hoeveel het er zijn, de door Hamas opgegeven aantallen zijn absoluut onbetrouwbaar. De gewelddadige dood van één onschuldige is al een vreselijke zaak en moet zo mogelijk vermeden worden. Maar wat is onschuld? Het staat buiten kijf dat kinderen onschuldig zijn. Maar tot welke leeftijd kun je een kind een … [Lees verder]
Ron Caneel:
Yes, we read it as well. Thanks. But unfortunately I (grandson) only understand Dutch enough to read but not to…
Sid Bachrach:
Thanks Maria. Good to see that we can agree and wish to pursue Justice as we have been inspired by…
Ron Manheim:
Men mag vooral de nauwe relaties van Turlije met de politieke Islam niet over het hoofd zien. Lees bijv.: Heiko…
Maria Cuartas:
Dank opnieuw voor de reactie, heer Bachrach. Food for thought en kan niet anders dan het met je eens zijn.…
E. D. Koster:
Volledig mee eens.
Copyright © 2023 - De Vrijdagavond - Alle rechten voorbehouden | Logo-ontwerp: Françoise Nick
