springende teckel tegen achtergrond van sefardisch aandoende ornamenten
Verhalen

Het geheime conservatorium van de Jodenbreestraat

Wie op een willekeurige dinsdagmorgen langs Tony’s koffiehuis aan de Jodenbreestraat loopt, ziet op het eerste gezicht niets bijzonders. Een paar vaste gasten drinken koffie, toeristen bestuderen een plattegrond en een serveerster laveert tussen de tafeltjes door. Pas wanneer je even blijft kijken, ontdek je dat zich hier, op een steenworp van de Esnoga, al jaren iets afspeelt dat in geen enkele reisgids staat. Aan een tafeltje bij het raam wordt een eeuwenoude Sefardische zangtraditie … [Lees verder]

Musici in 17de eeuwse kleding
Kunst en Cultuur

Zoals een golf deel uitmaakt van de zee: Lilly bezoekt familie

Lilly liep een tijdje zwijgend naast mij na het verlaten van het Amsterdamse Bostheater. Dat gebeurt zelden. Normaal gesproken heeft zij na een voorstelling onmiddellijk een oordeel klaar. Over het decor. Over de muziek. Over de acteurs. Over de kwaliteit van de catering. Vooral over de kwaliteit van de catering. Nu bleef het opvallend stil. Pas bij de parkeerplaats keek ze omhoog. “Levie?”“Ja?” “Volgens mij heb ik vanavond heel veel over onze zwager Spinoza gehoord, … [Lees verder]

springende teckel tegen achtergrond van sefardisch aandoende ornamenten
Kijk- en Luistertips

STOP! Lilly ontdekt familiecrisis tussen de broer van Rebecca d’Espinosa en Samuel de Casseres …

“Levie, waarom hoor ik dit nú pas?” “Wat bedoel je, Lilly?” “Dat er een musical over de zwager van onze familie speelt en niemand mij heeft uitgenodigd!”Ik kijk haar aan. “Welke zwager?” Lilly zucht diep, zoals alleen een ruwharige teckel met sefardische ambities dat kan. “Baruch Spinoza natuurlijk. De broer van Rebecca d’Espinosa. En Rebecca trouwde volgens onze familielegende met Samuel de Casseres. Dat maakt Spinoza zo ongeveer de zwager van de hele misjpoge. Ik … [Lees verder]

Muziek

Specialist in Sefardische hondenmuziek

Bestaan er Joodse honden? Niet honden van Joodse eigenaren. Maar honden die daadwerkelijk zijn opgegroeid met eeuwenoude Portugees-Joodse synagogale muziek en melancholische herinneringen? Ik begin inmiddels serieus te vermoeden van wel. Sterker nog: ik vermoed dat mijn ruwharige teckel én vaste co-writer Lilly la Paz mogelijk de enige levende specialist is in historisch Amsterdamse Sefardische hondenmuziektradities. Dat klinkt krankzinnig.Dat dacht ik zelf aanvankelijk ook. Tot ik de laatste maanden merkte dat er iedere ochtend exact … [Lees verder]