Berichten door Levie Wagenhuis

Over Levie Wagenhuis
Levie Wagenhuis is schrijver en restaurateur met een passie voor de Sefardisch-Joodse geschiedenis. Hij schreef de historische romans Aan tafel bij de Casseres, El Manco en Sous l'Horloge de la Gare de Lyon, en werkt aan een nieuw boek rond Lilly la Paz. Daarnaast publiceert hij dagelijks historische verhalen op Facebook en bouwt hij aan de initiatieven LostHistoryMuseum.org en Esnoga.tv.
Nieuws

Net als mijn Portugees-Joodse voorouders zoeken kleinkinderen ook nu naar hun Joodse identiteit

3 november 2026 Levie Wagenhuis 0

‘Mijn grootvader was Joods.’ Ik vraag me af hoeveel mensen die zin tegenwoordig uitspreken. Misschien vaker dan vroeger, misschien valt het mij alleen meer op. Er duikt ergens een vergeelde foto op, een chanoekia op zolder of een grafsteen met Hebreeuwse letters. En plotseling wil een kleinkind weten wat dat allemaal met hem te maken heeft. Zou het kunnen dat sommige families na twee of drie generaties opnieuw belangstelling krijgen voor hun Joodse wortels? Dat … [Lees verder]

Nieuws

Opa van Amos en Tamar wilde niet vertrekken uit joods Thessaloniki

28 oktober 2026 Levie Wagenhuis 0

In 1938 kon de liefde in Palestina behoorlijk ingewikkeld zijn.  Vooral wanneer een jonge Asjkenazische socialist uit een kibboets verliefd werd op de dochter van een welgestelde Sefardische koopman uit Tel Aviv.  De een geloofde in gemeenschappelijk bezit, de ander was opgegroeid in een wereld waarin bezit juist de basis van een fatsoenlijk bestaan vormde. Dat leverde interessante gesprekken op. Vooral wanneer beide vaders aan tafel zaten. Amos woonde in Degania, aan het Meer van … [Lees verder]

non-fictie en biografieën

De rechtszaak die de Sefardische elite deed beven

19 oktober 2026 Levie Wagenhuis 2

Over parnassiem die zich rechters waanden, een hardnekkige koopman en de grenzen van de macht in het Amsterdam van de zeventiende eeuw. In het Amsterdam van de zeventiende eeuw had de Portugese gemeente haar zaken uitstekend georganiseerd. Er waren rabbijnen, een armenkas, een begraafplaats en een bestuur dat zich met vrijwel alles bemoeide. Dat bestuur heette het Mahamad.  De bestuurders waren de parnassiem. Zij waakten over de religieuze voorschriften, het onderwijs, de liefdadigheid en de … [Lees verder]

Geschiedenis

Wie betaalde eigenlijk De Bijenkorf? 

14 oktober 2026 Levie Wagenhuis 4

Een houten keet, Joodse miljoenen, mijn moeder en een negentienjarige modeontwerper. Op een oude foto van het Damrak staat een gebouwtje dat je met de beste wil van de wereld geen winkelpaleis kunt noemen. Een houten keet, natte straatstenen, een heer met bolhoed en een jongetje. Boven de ramen staat: MAGAZIJN DE BIJENKORF. Wie tegenwoordig De Bijenkorf op de Dam binnenloopt, met zijn parfums, designermerken en prijzen waarvoor je vroeger een aardig huisje kon kopen, … [Lees verder]