26 september 1650. Rosj Hasjana. Samuel de Casseres zit aan tafel Samuel de Casseres zit aan tafel met zijn jonge vrouw Mirjam d’Espinoza, met wie hij nog maar kort daarvoor is getrouwd. Haar ouders zijn er en naast Mirjam zit haar zuster Rebecca. Het is een familietafel zoals er duizenden zijn geweest: brood, wijn, stemmen door elkaar, het nieuwe jaar voor hen. Samuel kan niet weten hoe kort dat geluk zal duren. Mirjam zal spoedig … [Lees verder]
Op 1 mei 1894 stond voor het huis van Jozef Israëls in Den Haag een reiskoets klaar. De schilder was zeventig. Zijn vrouw Aleida was enkele maanden eerder overleden en zijn huis voelde stiller dan ooit. Aan de muren hingen een Rembrandt, Rafaël en Holbein, maar zelfs het mooiste gezelschap in een lijst zegt ’s avonds niet dat de thee klaarstaat. Zijn zoon Isaac vond dat zijn vader eruit moest. Niet naar Scheveningen — dat … [Lees verder]
Het begon met een klein berichtje in de krant. Zo’n bericht waar je normaal gesproken overheen leest. In de Frans Halsstraat in Amsterdam zou een Stolperstein worden gelegd voor ene Benjamin Wagenhuis. Wagenhuis… Ik zocht hem op. Benjamin bleek een broer van mijn opa. Mijn lieve opa Levie, de man naar wie ik ben genoemd. Voor mij was hij bijna een grote broer. Hij hield van mij en ik van hem. Maar hij sprak nauwelijks. … [Lees verder]
Lilly ligt naast mij en kijkt op wanneer ik mij afvraag hoe het kon dat een deel van de Joodse middenstand in Amsterdam na de Sjoa weer zo snel welvarend werd in de jaren vijftig en zestig. „Simpel,” zegt ze. „Ze hadden geen tijd voor een vijfjarenplan.” Voor veel teruggekeerde Joden was er natuurlijk helemaal geen snelle wederopbouw. Mensen kwamen terug zonder ouders, familie, woning, winkel of gezondheid. Sommigen bleven arm of vereenzaamd en anderen … [Lees verder]
Copyright © 2023 - De Vrijdagavond - Alle rechten voorbehouden | Logo-ontwerp: Françoise Nick