levendig schilderij met bekende personen waaronder mr. L. E. Visser
Herdenken

Herinnering als Verzet, Joods leven tussen verleden en toekomst

Het was een grote eer om op 3 juni 2026 de achtste Mr. L.E. Visserlezing te mogen uitspreken in het gebouw van de Hoge Raad der Nederlanden. Deze lezing hield ik op uitnodiging van de Stichting Joods Erfgoed Den Haag, vernoemd naar de oud-president van de Hoge Raad mr. L.E. Visser.* Ik had niet verwacht dat er zoveel mensen zouden komen, in de grote zaal van dit eerbiedwaardige instituut, de hoogste juridische instantie van de … [Lees verder]

Geschiedenis

Jacob Israël de Haan, honderd jaar later nog altijd een gevaarlijke naam

Twee jaar geleden, met de oorlog in Gaza in volle gang, bekladde iemand het straatnaambordje van het steegje dat sinds 1992 in de Amsterdamse Pijp naar Jacob Israël de Haan is vernoemd.  Geen sinecure, want het bordje hangt hoog aan een wankele paal. Toch plakte iemand vier stickers over het woord ‘Israël’. Is dat woord zo aanstootgevend dat het zelfs niet meer mag voorkomen in de naam van een Joodse activist die honderd jaar eerder … [Lees verder]

springende teckel tegen achtergrond van sefardisch aandoende ornamenten
Muziek

Het geheime conservatorium van de Jodenbreestraat – deel II

“Ze zegt dat je volgende week vooral het geluid hard moet zetten.” Op dit spannende moment lieten we je vorige week achter.   We beloofden een video waarin Bar Vingerling op het terras van Tony’s Coffee enkele karakteristieke Portugese melodieën a capella voordraagt.*  Maar Bar kwam met een beter idee. Hij wil die opname samen met David Nunes Nabarro maken, zodat niet alleen de muziek, maar ook het verhaal achter deze eeuwenoude Portugese traditie verteld … [Lees verder]

portret Bloeme Evers
Herdenken

Gedreven Joods (3) Een drieluik over Bloeme Evers-Emden

‘De gebogen, bleke, bange jood bestaat niet meer.’ Haar respect voor andersdenkenden en tolerantie naar degenen met een andere opvatting, moest Bloeme Evers-Emden gaandeweg haar leven inperken. Want als het om antisemitisme en de onterechte of exclusieve kritiek op Israël ging, trok Bloeme een grens. Feilloos wist zij te herkennen als kritiek op Israël de grens van antisemitisme overschreed. Toen ik tien jaar geleden, direct na haar overlijden, haar In Memoriam schreef, concludeerde ik dat … [Lees verder]