Israël div

“Op een mensch,” zei ik op de vraag “op wie zou je stemmen?”

Politiek volgen en bedrijven is altijd mijn hobby geweest. Als kind vond ik zelfs het programma Den Haag Vandaag fascinerend.  Alleen: de persoonlijke belangen waren toen nooit zo groot. Toen ik deelraadslid was, moet ik heel eerlijk zeggen dat ik het spel vaak leuker vond dan het resultaat. Als wij vóór het herbestraten van een bepaalde straat waren, maar de meerderheid van de raad tegen, dan kon ik daar prima mee leven. Ik heb daar … [Lees verder]

Verhalen

Paphos, waar mythe nog functioneert als levende grammatica

Dag Amsterdam. Hallo Paphos. Geen twee weken meer zon per jaar, maar zeker zo’n driehonderd dagen per jaar. Oftewel, een normaal klimaat voor mijn fysiologie. Geen platgespoten producten meer in de supermarkt, maar smaakvolle groente en fruit en verse vis uit de zee. Geen nutteloze ratrace met misplaatste loyaliteit meer, maar passie, vitaliteit en slow living.  Dina-Perla Portnaar emigreert van Amsterdam naar Paphos, Cyprus. In de mythologie ter plaatse vindt ze een link naar haar wortels … [Lees verder]

Muziek

Specialist in Sefardische hondenmuziek

Bestaan er Joodse honden? Niet honden van Joodse eigenaren. Maar honden die daadwerkelijk zijn opgegroeid met eeuwenoude Portugees-Joodse synagogale muziek en melancholische herinneringen? Ik begin inmiddels serieus te vermoeden van wel. Sterker nog: ik vermoed dat mijn ruwharige teckel én vaste co-writer Lilly la Paz mogelijk de enige levende specialist is in historisch Amsterdamse Sefardische hondenmuziektradities. Dat klinkt krankzinnig.Dat dacht ik zelf aanvankelijk ook. Tot ik de laatste maanden merkte dat er iedere ochtend exact … [Lees verder]

Diaspora

Sjaboenot 2026: de grote Portugese cheesecake-oorlog van Amsterdam

“Portugezen eten helemaal geen cheesecake!” “Die hoeden zijn Asjkenazisch!” “In de Esnoga wordt niet gegeten!”  “Mijn grootmoeder zei juist van wel!” Binnen drie uur veranderde een onschuldig Facebook-stukje in een digitaal familieberaad van de Sefardische diaspora, inclusief telefoontjes, correcties, familieherinneringen en minstens drie mensen die klonken alsof zij persoonlijk in 1675 aanwezig waren geweest. En eerlijk gezegd: ik genoot er enorm van. Want precies dát is misschien wel het mooiste van de Portugese gemeenschap van … [Lees verder]