Verhalen

Wij laten ons nooit meer klein krijgen. Choppe in de schuilkelder

In ons gebouw wonen veel Amerikanen die hier een appartement hebben als vakantiehuis. Meestal zijn ze er rond de feestdagen of bij andere bijzondere gelegenheden. De familie die achter mij in sjoel zit komt uit New York. Ze zijn hier al een tijdje, maar ik ken ze niet zo goed. Dat ze er nu zijn is overigens begrijpelijk: niemand kan Israël momenteel nog uit. De oudste van de familie — ik denk dat er drie … [Lees verder]

Verhalen

In Israël ben je zomaar familie

Soms gebeuren er dingen zo recht voor je ogen, zo onverwacht mooi, dat je ze wel moet opschrijven. Zoals jullie misschien weten, rijd ik niet in Israël. Voor alles buiten de stad heb ik daarom een vaste taxichauffeur: Asaf. Een lieve, betrouwbare man. En als hij niet kan, komt zijn vader voor hem in de plaats. Aan die vader zie je meteen: afkomstig uit een beschaafde, warme familie. Afgelopen week was ik een paar dagen … [Lees verder]

Verhalen

Is het Jodendom een boetiekreligie?

Afgelopen week was ik een paar dagen in Amsterdam. Soms roept de plicht.  Het blijft altijd fijn om collega’s en vrienden weer te zien. Wat meteen opvalt is hoe zacht het weer er is, zeker in vergelijking met Chicago, waar ik nu weer zit.  Ja, het is in Amsterdam grijs en lijkt het wel twintig uur per dag te regenen, maar koud is het niet. Wat ik uiteindelijk prettiger vind: kou of regen weet ik … [Lees verder]

Verhalen

Chicago: vrouwen leggen tefillien en een droeve rastaman

Terwijl men in Nederland een sjabbes avonddiner heeft en de volgende ochtend gewoon naar sjoel gaat, is het hier in Chicago min negentien graden.  Zó koud dat ik vanochtend niet eens naar sjoel ben gegaan. Een beetje een slappeling voel ik me wel. Ik moest denken aan de Russische refuseniks die in Siberië met gevaar voor eigen leven hun Jodendom in stand hielden. En ik? Ik blijf thuis vanwege de kou… De sjoel waar ik … [Lees verder]