Toli of Naftoli, jongeman met peijes en pet op tegen de achtergrond van Londen
Feuilleton

‘Toli, wat ben ik blij dat ik jou naar Erets Jisroeil heb gestuurd’

28 september 2013 Tattie sluit zijn kleine Gemore waar hij onderweg altijd uit leert. ‘Nog een uurtje of zo, dan landen we’.  ‘Ja, dan ben ik weer thuis’.  ‘Nou ja thuis. Naftoli, we zijn pas thuis in Erets Jisroeil wanneer de Moshiach er ook is.’  Tattie had, geloof ik, niet in de gaten dat mijn opmerking een beetje plagend was bedoeld.  ‘Tattie, misschien worden we op het vliegveld Ben Gurion wel opgewacht door de Moshiach.’ … [Lees verder]

Toli of Naftoli, jongeman met peijes en pet op tegen de achtergrond van Londen
Feuilleton

Toli, zorg ervoor dat je altijd verbonden blijft met onze Jiddisje wereld, met de generaties voor ons

28 september 2013 Ik tel de maanden. Kisleiw, Teiweis, Sjewat. En nu is Tisjri al bijna voorbij. Het is dus tien maanden geleden dat ik naar Erets Jisroeil vertrok.  Toch heb ik het gevoel alsof ik gisteren hier in Stamford Hill nog op straat liep. Gisteravond was Jomtof afgelopen. In sjoel zat ik op die dagen braaf naast tattie. Tijdens het eten zorgde ik ervoor dat ik een dewar-toire klaar had om te vertellen. Of … [Lees verder]

Toli of Naftoli, jongeman met peijes en pet op tegen de achtergrond van Londen
Feuilleton

Tatti komt naar Jeroesjalajim? Wordt hem dan verteld dat ik er vrijdags nooit ben? 

16 september 2013 Nog één keer met de droge doek over de kruk van de deur en we zijn klaar. De ambulance is weer gereed voor een volgende rit.  Twee maanden mocht ik op vrijdag werken op de heftruck in een van de magazijnen van Magen David Adom. Van daaruit worden de verschillende hulpposten in en rond Jeroesjalajim bevoorraad.  Voor een bochoer van vijftien jaar, een Satmar-bochoer nog wel, een prachtbaan. Mammie had me eens … [Lees verder]

Toli of Naftoli, jongeman met peijes en pet op tegen de achtergrond van Londen
Feuilleton

Toli, dat is wel een heel andere wereld, maar de Koil Toire is overal hetzelfde

20 juni 2013 De bus klimt langzaam omhoog, tussen de roodachtige rotsmassa’s rechts en links van de weg.  Als het goed is moeten we er er over een paar minuten zijn. Mijn studiemaatje heb ik verteld dat ik er de rest van de dag niet ben. Aan het einde van de ochtend ben ik eerst naar het busstation gelopen. Onderweg nog even een patatje gegeten en toen verder met de bus naar Ma’ale Adumim.  Chagai … [Lees verder]