10 oktober 2013 Ik doe mijn hoed af en tattie legt zijn handen op mijn hoofd. Met gesloten ogen prevelt hij de mij zo bekende woorden waar hij mij en m’n broertjes en zusjes iedere sjabbes mee bensjt, Jesiemecho Eloikiem, Moge G’d jou maken als Efraïm en Manasse. Nog één keer omhelst hij me en fluistert in mijn oor ‘Naftoli, ik houd me aan mijn belofte. Ik blijf heel kritisch op het zionisme. Maar vergeet … [Lees verder]
28 september 2013 Tattie sluit zijn kleine Gemore waar hij onderweg altijd uit leert. ‘Nog een uurtje of zo, dan landen we’. ‘Ja, dan ben ik weer thuis’. ‘Nou ja thuis. Naftoli, we zijn pas thuis in Erets Jisroeil wanneer de Moshiach er ook is.’ Tattie had, geloof ik, niet in de gaten dat mijn opmerking een beetje plagend was bedoeld. ‘Tattie, misschien worden we op het vliegveld Ben Gurion wel opgewacht door de Moshiach.’ … [Lees verder]
28 september 2013 Ik tel de maanden. Kisleiw, Teiweis, Sjewat. En nu is Tisjri al bijna voorbij. Het is dus tien maanden geleden dat ik naar Erets Jisroeil vertrok. Toch heb ik het gevoel alsof ik gisteren hier in Stamford Hill nog op straat liep. Gisteravond was Jomtof afgelopen. In sjoel zat ik op die dagen braaf naast tattie. Tijdens het eten zorgde ik ervoor dat ik een dewar-toire klaar had om te vertellen. Of … [Lees verder]
20 juni 2013 De bus klimt langzaam omhoog, tussen de roodachtige rotsmassa’s rechts en links van de weg. Als het goed is moeten we er er over een paar minuten zijn. Mijn studiemaatje heb ik verteld dat ik er de rest van de dag niet ben. Aan het einde van de ochtend ben ik eerst naar het busstation gelopen. Onderweg nog even een patatje gegeten en toen verder met de bus naar Ma’ale Adumim. Chagai … [Lees verder]
Copyright © 2023 - De Vrijdagavond - Alle rechten voorbehouden | Logo-ontwerp: Françoise Nick