Kunst en Cultuur

‘Beter van niet,’ schreef een ambtenaar die zijn collega’s beschermde. Over Rob Aussen: kunstenaar, verzamelaar en zijn vermoorde ouders  

Wekelijks ging ik met de trein naar Amsterdam, huurde een fiets, ging naar mijn vaders atelier in de Jordaan en werd een klein beetje Amsterdammer.  Ik had een sleutel van zijn huis en werd onveranderlijk met een brede glimlach en een blij bronzen ‘hallooo!’ begroet door een naakte oude man in bed. “Wil je koffie, een stuk marsepein of een pijpje?”, vroeg ik dan altijd. “Allemaal!”, was steevast het antwoord. Het was een routine die eigenlijk … [Lees verder]

kandelaar met zes kaarjes in de kleuren geel en blauw
Midden-Oosten

Chicago, sneeuw en een politiek raadsel

We zijn inmiddels een week in Chicago. Los van het enorme genieten van onze kleinzoon kan ik het verblijf het beste omschrijven als koud, héél koud.  Temperaturen van min 15 graden zijn hier eerder regel dan uitzondering. Toen we uit Israël vertrokken, was het 25 graden, een temperatuurverschil van veertig graden.  Afgelopen sjabbat sneeuwde het de hele dag. Tegen zonsondergang lag er zeker vijftien centimeter sneeuw. We genieten volop, maar van een warm welkom was … [Lees verder]

non-fictie en biografieën

Uit balans. Mijn vader was een kunstenaar en wantrouwde iedereen

In Robs DS branden alle rode waarschuwingslampen, inclusief de rode STOP-lamp. Die aangeeft dat alle hydraulische systemen falen. Terwijl we spraken over dat falen, glijdt de DS terug het bruggetje af en knalt op de auto achter ons.  “Doel van het leven is het leven zelf, verkeer is bijzaak”, zo dacht mijn vader Rob Aussen (1938-2024).   Een tweeluik naar aanleiding van mijn boek ‘Toch weer naar Amsterdam’. Over hoe de oorlog een familierelatie kan verzuren, … [Lees verder]

Opinie

Bij Saïd en Lody zag ik mijn croissanterie voorbijkomen

Croissanterie Balance, ik herkende het meteen toen Saïd naar binnen liep. Jarenlang las ik daar ‘s ochtends mijn krantje met een stevige kop koffie erbij. ’s Winters nam ik vaak een kommetje bissara. Hoe ik dat woord ‘bissara’ (een kruidige erwtensoep) uitsprak, met een uh in het begin en een stevige s, vonden de eigenaren zo leuk dat de bissara’s over de toonbank vlogen zodra ik binnenkwam.  Die koffietent kwam langs bij Saïd en Lody een korte … [Lees verder]