Er was eens een prinses die Berenice heette. Op een dag lag zij op een bank in haar daktuin en keek uit over Caesarea. De stad baadde in het licht van de zonsondergang. Haar blote voet was gesierd met juwelen en bungelde losjes buiten de bank. Haar bijna veertig lentes ten spijt leek haar gelaat nog zo jong als dat van een meisje. Ze had gitzwart haar en een licht gebruinde huid, fris als een … [Lees verder]
In deel 1 Berenice, prinses van Judea zagen we hoe prinses Berenice in Caesarea een ‘schandalig’ leven leidde, geïnspireerd op Liliths eigenzinnigheid. Aan het einde van deel 1 besluit Berenice zich niet meer met collectieve lotgevallen in te laten maar van het leven te genieten. Terwijl de prinses aan tafel zat, kwam een dienaar aankondigen dat de zoon van de keizer was gearriveerd. Het was de verlichte Titus, consul, censor en prefect van de Praetoriaanse … [Lees verder]
Vanochtend was ik in sjoel. Er liep een man langs me heen en ik dacht bij mezelf: die ken ik. Plots wist ik het weer. Negen jaar geleden was hij ceremoniemeester bij een van de mooiste evenementen die ik ooit heb meegemaakt – de graduation van onze zoon Moishi aan de Yeshiva University in New York. Ik moest even glimlachen, trots dat ik hem herkende. Hij dacht dat ik hem uitlachte, en zoals veel mannen … [Lees verder]
Ze kwam met twee grote tassen de lift van het ziekenhuis binnen. Ze leek zeker eind tachtig, misschien ouder. Haar uiterlijk verraadde dat ze zo uit de Geula/Mea Shearim-buurt kwam: een hoofddoek om haar hoofd, een vriendelijk en zacht gezicht. Het ziekenhuispersoneel in de lift leek haar te kennen en knikte haar liefdevol toe. Toen we de lift uit moesten, wilde ze zuchtend haar tassen oppakken. “Zal ik u even helpen? Waar moet u naartoe?” … [Lees verder]
Copyright © 2023 - De Vrijdagavond - Alle rechten voorbehouden | Logo-ontwerp: Françoise Nick