tekening van een man met achter zich een orthodox stel
Professor Zelig Zelmanovitch

Als beloning kregen ze, toen ze in een houten kist hiernaartoe werden gebracht, de titel ‘oorlogsheld’

‘Nu plaatst u de get in de handen van uw vrouw’. Françoise en ik kijken elkaar aan terwijl zij de scheidingsbrief daadwerkelijk in ontvangst neemt. De middelste van de drie rabbijnen, aan de andere kant van de tafel, verklaart plechtig ‘Megoeresjes, hierbij bent u beiden gescheiden van elkaar’. Professor Zelig Zelmanovitch is een roman vanLody B. van de KampVerschijnt in feuilletonvorm in De VrijdagavondAflevering 12 Wij knikken elkaar even toe. Ja, zo hadden we het geloof ik … [Lees verder]

tekening van een man met achter zich een orthodox stel
Professor Zelig Zelmanovitch

Mijn opa kieperde al zijn sores overboord nog voor het Vrijheidsbeeld in zicht kwam

‘En, pappa? Is dit de zesde of de achtste keer dat mama en jij deze maand gedonder hebben gehad?’ Ik proef het sarcasme in Tsippy ’s stem. ‘Mama weet al dat ik voorlopig lekker op de campus blijf.’ Ik haal diep adem. Het is niet niks wanneer de eigen kinderen zich gaan bemoeien met de huwelijksperikelen tussen hun pa en ma. Dochterlief doet er nog een schepje bovenop. ‘Ook Morris heeft het heerlijk naar zijn … [Lees verder]

tekening van een man met achter zich een orthodox stel
Professor Zelig Zelmanovitch

Een gotspe tegenover de Eeuwige

De Rebbe heeft zijn donkere kaftan verwisseld voor een wit exemplaar. De kraag en de mouwen zijn afgezet met diepblauw fluweel. Deze metamorfose hoort bij het uur. Het is lang na zonsondergang. Ik herinner me van thuis wanneer we sjabbesmiddag aan tafel zaten en het begon al een beetje te schemeren, dan wees moeder naar buiten en zei ‘kijk, de sjabbes wordt steeds heiliger’.  En ja, hoe heiliger de sjabbes, hoe waardiger het optreden van … [Lees verder]

tekening van een man met achter zich een orthodox stel
Professor Zelig Zelmanovitch

Zolang je mij en de kinderen hier maar buiten laat

De Rebbe In mijn ochtendjas sta ik voor het raam. Onder die boom op de hoek van 12th Avenue kwamen Leibel en ik elkaar gisteravond tegen. “Zelig, jij bent een doodongelukkig mens. Daarom reageer jij zo heftig op jouw en mijn gemeenschap”.  Zijn verwijtende woorden snijden nog steeds door mijn ziel. ”Je hebt alle Joodse zingeving overboord gezet. Maar jij hebt er nooit wat anders voor in de plaats gevonden”. Professor Zelmanovitch is een roman … [Lees verder]