Maandag 17 augustus 1942 ‘Nee, ik hou je niet voor de gek. Maar denk je dat ik allemaal kan bijhouden wat er gebeurt in de buurt?’ ‘Waarom heb je mij niet verteld over al die Joden die vorige maand naar dat kamp in Drenthe zijn gestuurd? En dat de meeste van hen de volgende dag op de trein zijn gezet naar Polen?’ Luuc haalt geërgerd zijn schouders op. ‘Ik zeg je toch, ik houd het … [Lees verder]
2022 begint met ontzetting wanneer ik op 1 januari een enigszins provocerend artikel lees: Veel orthodoxe joden stoppen seksuele misbruikzaken niet meer in doofpot. Even op de link klikken en lezen. Als je een kinderboek van Walder in de boekenkast hebt staan, kun je nu overwegen of je het boek gaat verbranden, of niet. Voor de religieuzen: begraven is ook goed. Want ja, heilige Joodse teksten mogen niet in de prullenbak en misschien zelfs niet het … [Lees verder]
Je woorden in je tiende brief raakten me. De Engelse woorden onder ‘kerstlichtjes’: One day, I looked out of the window into my garden. Opposite my house, I saw my neighbors laughing, eating at candle light, playing the piano, singing, dancing and decorating the Christmas tree. I sat there in fear on the cold floor near my window for hours. The contrast between the light in my neighbors’ home and the dark in mine couldn’t … [Lees verder]
Lieve Wanda, Die statistieken waar je over spreekt, liggen vast veel hoger. Er zijn trouwens ook genoeg mensen buiten de gesloten gemeenschappen die niet tevreden zijn met hun leven. Zoveel mensen zitten klem. Voor zovelen is verandering bijna niet te doen – of dat nou echt zo is, of dat het aan henzelf ligt. Ik blijf verandering echter altijd toejuichen. Hoger, hoger, hoger mensen – and still I rise ~ Maya Angelou. Dat brengt me … [Lees verder]
Copyright © 2023 - De Vrijdagavond - Alle rechten voorbehouden | Logo-ontwerp: Françoise Nick