Ed van Thijn boekomslagen
Nieuws

Naar deze vrijheid te leven. De Cleveringa-lezing van Ed van Thijn

Wie denkt dat de politiek nu absurd is, moet Dagboek van een onderhandelaar: 25 mei – 11 november 1977 nog maar eens lezen. Ed Van Thijn schreef het in 1978 na de langste demissionaire periode ooit, slechts dit jaar historisch ingehaald. Ik pakte het boek tijdens de demissionaire periode op en was weer gewonnen door zijn inlevende stijl. De man kon veel, zeker ook goed schrijven, dat bewees hij onder andere in een belangrijke redevoering. … [Lees verder]

Ed van Thijn op het Hekelveld
Nieuws

Analyticus die iedereen vijf stappen voor was. Herinneringen aan ‘mijn’ burgemeester

De dood van Ed van Thijn brengt me ontelbare emoties, gedachten en herinneringen aan mijn eerste jaren (1985-1994) bij de gemeente Amsterdam toen Ed “mijn burgemeester” was en ik als ambtenaar voor hem werkte – eerst bij de afdeling Openbare Orde en Veiligheid (OOV) en later als adviseur en speechwriter bij het Kabinet van de Burgemeester.   Young, bright and eager, maar ook bleu en verlegen was ik toen ik op 2 januari 1985 in dienst … [Lees verder]

14de eeuws miniatuur: rabbijnen bieden goud en zilver aan Alexander de Grote
Geschiedenis

Nederlands tintje aan terugkeer Grieks-Joodse archieven

De Russische president Vladimir Poetin heeft aangekondigd dat een archiefcollectie van de Joodse gemeenschap in Griekenland terug wordt gegeven. De archiefstukken bevinden zich sinds 1945 in Moskou. De Grieks-Joodse gemeenschap reageert uiteraard dolgelukkig. Meer dan 75 jaar heeft het geduurd. Maar dankzij een bescheiden interventie die ik kon plegen kon al een klein deel ervan eerder naar Griekenland terugkeren. Nu de rest ook wordt overgedragen is het tijd om mijn verhaal te delen. In 1998 was ik … [Lees verder]

illustratie Vrijdenkers van Françoise Nick
Nieuws

Wat nu typisch joods is, was toen katholieke adel

Zijn het vooral begaafde vrouwen voor wie de opgelegde zorgende rol knelt? Vrouwen in gesloten gemeenschappen die zien dat hun tijdgenoten wel hun vleugels uitslaan in de samenleving als geheel? Of hebben wij het vooral over al die slimmerikken en hooggevoelige types die worstelen met die onwrikbare waarheden en een stijle hiërarchie? Zij die ‘van nature’ nieuwsgierig zijn en maar vragen blijven stellen? Die bij elke gelegenheid om de hoek kijken?  De charedi* in Nederland, dat … [Lees verder]