foto van kathedraal met koeien ervoor in grasland
Verhalen

Een kathedrale koe uittorenend boven haar katholieke kalfjes

‘G-dverrrrrdomme!’ Met zo’n rollende rrrr. Ja, vloeken kon zijn moeder wel. Als de beste Mokummer bootwerker. En nee, blij met die brief van het Joodse Bomenfonds met bijbehorende acceptgirokaart was ze allerminst. Luid rolden de rr’en door de serre. ‘Hoe’, klaagde zij met theatraal misbaar, haar armen in de lucht, ‘hoe weten die kl**tzakken waar en wie ik ben?’ ‘Ma, ze hebben vast de adressenbak van de Amsterdamse gemeente rond 1900. Daar zit oma in.’ … [Lees verder]

getekende grafzerken in blauwtinten
Geschiedenis

Van Commewijne naar de Amstel, een stukje koloniaal verleden op Zeeburg

Dit voorjaar is op Zeeburg weer een kleine ontdekking gedaan die een berichtje waard is. Na een onderhoudsactie van de Gemeente Amsterdam afgelopen herfst, kon de vrijwilligersgroep van de Stichting Eerherstel Joodse Begraafplaats Zeeburg op het zogeheten ‘middenveld’ gaan zoeken naar verzonken zerken. Daarbij kwam een gebroken matseiwe aan het licht waarvan de tekst door inwerking van de zure veengrond nagenoeg onleesbaar was geworden. Samen met Hansje Galesloot heb ik een poos naar deze vondst … [Lees verder]

logo Ephraim vertelt, met twee diamantjes op de i
Religie en filosofie

Met de Zohar in de kofferbak 

Cannes, zomer 1980 Op Tisja Be’Av, terwijl we nog aan het vasten zijn, nemen we in de middag afscheid van Cannes, na een heerlijke vakantie. Mijn auto was niet groot genoeg voor het hele gezin met drie kinderen, twee zoons, een pleegdochter en heel veel bagage. Daarom vloog mijn echtgenote Tamara terug naar huis.  Het was al bijna donker toen we bij een tankstation stopten om te tanken en frisdrank te kopen. De kinderen waren moe … [Lees verder]

zwart wit foto met twee vrouwen en een baby
Literatuur

Hoe het leven van Esther en Netty Rosenfeld door de oorlog werd bepaald, maar de ballast verdween

Veel lezers herkenden zich in ‘Verdriet en boterkoek’, het boek dat ik over mijn familie schreef. Totaal onbekenden verrasten mij met hun reactie. De rode draad was meestal de herkenbaarheid van de worsteling met de joodse identiteit en de angst voor antisemitisme. Ook al werd er thuis niet over het verleden gesproken, je was toch altijd op je hoede, schreef een lezer me. ‘Extra goed luisteren naar wat anderen zeggen, opschrikken als het woord ‘Jood’ … [Lees verder]