logo Ephraim vertelt, met twee diamantjes op de i
Verhalen

Mijn schoenmaker

Dit verhaal speelt zich af in 1999. Mijn vrouw Tamara belde me vanuit het buitenland. “Ben je thuis?” “Ja.” “Voor ons bed staan twee paar schoenen van mij. Wil je die naar de schoenmaker brengen? Er staat ook een paar klaar om op te halen; dat is al betaald.” “Prima, maar waar zit die schoenmaker?” “Ben je daar nog nooit geweest?” “Nee, dat deed Astrid toch altijd.” Astrid was onze huishoudster toen de kinderen nog … [Lees verder]

Verhalen

Chaja Rubinstein, Joodse rouge en nepwimpers

Mascara, lippenstift, blush: make-up blijft vrouwen (en genderfluïde mannen) interesseren.  Joodse ondernemers hebben veel bijgedragen aan de ontwikkeling van make-up. Joodse activisten stelden de keerzijden van de industrie aan de kaak. En hoe zit het eigenlijk met make-up op sjabbat en Jom Tov?   Een van de eerste Joodse pioniers op het gebied van make-up was Helena Rubinstein.  Ze werd in 1870 in Krakau geboren als Chaja Rubinstein, een nakomeling van de prominente rabbijn Meir Katzenellenbogen, … [Lees verder]

tegen gele achtergrond de elfjarige Julian met smaakparels, screenshot uit video
Verhalen

Elfjarige zakenman verwelkomt angel investor 

Sommige ontmoetingen vergeet je niet snel. Deze vond plaats op het zonnige terras van De Roos, P.C. Hooftstraat 183, pal bij een zij-ingang van het Vondelpark.  Ooit was dit een uitvaartcentrum, tegenwoordig een stijlvolle yogastudio annex brasserie waar de Amsterdamse bon chic, bon genre (kortweg BCBG) elkaar ontmoet voor bijzondere koffies en gesprekken die meestal beginnen met mindfulness en eindigen bij vastgoed of de schoolkeuze van een kleinkind.  Onder de bomen wacht een opvallend keurige jongen van … [Lees verder]

non-fictie en biografieën

Erbij horen zonder stigmatisering, alert op uitsluiting – hoe doe je dat met een beladen verleden?

Contact en connectie zijn wezenlijk voor iedereen: verbinding met mensen, maar ook met het verleden, maakt ons tot wie we zijn. Het verleden biedt context. Over Truus Cahen, ‘Nou, dag kind, en Israël is een sof’ De memoir van Truus Cahen (1944) is een diepgravend, openhartig zelfonderzoek en een verslag van haar levenslange zoektocht om erbij te horen.  Hoe bereik je dat als de ervaringen van je ouders ver van je worden gehouden en je steeds … [Lees verder]