Professor Zelig Zelmanovitch

Kijk, wij kunnen nu naar de politie stappen, maar dat doen we niet

Vanaf het station is het maar een klein eindje tot aan de Jacob Jacobsstraat. Al lopend door de straten van de Diamantstad Antwerpen staren de glinsterende sieraden, versierd met diamanten en briljanten vanuit de etalage me aan. Ik gun ze geen blik waardig. Achter al deze kostbaarheden zie ik de duistere werkplekken voor me, waar de diamantwerkers lange dagen voorovergebogen moeten ploeteren om al dit fraais hier in de winkel te krijgen. Sappelen voor een … [Lees verder]

Professor Zelig Zelmanovitch

Een bolhoed? Nee, zeker niet

De Bouwput Het was een verstandig besluit om bij mijn aanstelling in Leuven te verlangen dat ik me niet alleen moet bezighouden met de bouw van de kliniek. Patiëntenzorg en het opleiden van studenten heeft nog steeds de hoogste prioriteit in mijn bestaan. Ik zal niet ontkennen dat mijn leven nu door al deze afwisselende bezigheden in Leuven verre van saai is. Ook deze week is het weer flink raak. Gisterochtend een paar slechtnieuwsgesprekken. In … [Lees verder]

Professor Zelig Zelmanovitch

We staan tussen de rijen britsen. Nog steeds diezelfde geur van strozakken

Breendonk Leibel en ik ontmoeten elkaar bij de poort. Hij is al vroeg met de trein uit Antwerpen vertrokken. Ik ben met de auto uit Leuven gekomen. ‘Nog steeds datzelfde dreigement’. We staan naast het hek aan het begin van het kampterrein voor het bord: Wer weiter geht wird erschossen, wie verder gaat wordt doodgeschoten. Professor Zelig Zelmanovitch is een roman vanLody B. van de KampVerschijnt in feuilletonvorm in De VrijdagavondAflevering 17 ‘Zelig, die moffen waren best … [Lees verder]

Professor Zelig Zelmanovitch

Wij zijn een vreemd land, waar het niet altijd even keurig en eerlijk aan toe gaat

Leuven Nee, de koffie smaakt me niet. Maar dat ligt niet aan dat kopje dat voor me staat. Het ligt aan mij. Ik zal gewoon moeten wennen aan die Belgische filterkoffie. Het plateautje ziet er chique uit. Een donker ebbenhouten plankje afgedekt met een wit kanten onderleggertje. Daarop staat dan het glas met daarboven een zilverkleurige filter waar de versgemalen koffiebonen in zitten. Langzaam vult het glas zich met de druppels die naar beneden sijpelen. … [Lees verder]