Professor Zelig Zelmanovitch

We staan tussen de rijen britsen. Nog steeds diezelfde geur van strozakken

Breendonk Leibel en ik ontmoeten elkaar bij de poort. Hij is al vroeg met de trein uit Antwerpen vertrokken. Ik ben met de auto uit Leuven gekomen. ‘Nog steeds datzelfde dreigement’. We staan naast het hek aan het begin van het kampterrein voor het bord: Wer weiter geht wird erschossen, wie verder gaat wordt doodgeschoten. Professor Zelig Zelmanovitch is een roman vanLody B. van de KampVerschijnt in feuilletonvorm in De VrijdagavondAflevering 17 ‘Zelig, die moffen waren best … [Lees verder]

Professor Zelig Zelmanovitch

Wij zijn een vreemd land, waar het niet altijd even keurig en eerlijk aan toe gaat

Leuven Nee, de koffie smaakt me niet. Maar dat ligt niet aan dat kopje dat voor me staat. Het ligt aan mij. Ik zal gewoon moeten wennen aan die Belgische filterkoffie. Het plateautje ziet er chique uit. Een donker ebbenhouten plankje afgedekt met een wit kanten onderleggertje. Daarop staat dan het glas met daarboven een zilverkleurige filter waar de versgemalen koffiebonen in zitten. Langzaam vult het glas zich met de druppels die naar beneden sijpelen. … [Lees verder]

Professor Zelig Zelmanovitch

Iedere dag keihard werken in de diamant, maar nooit een cent overhouden

De kantine Op deze allerlaatste avond loop ik nog één keer naar mijn meest geliefde plekje van de kliniek, de kantine. Van radioloog Conrad leen ik een witte jas. En zo slenter ik naar binnen. Om mijn afscheidsuniform compleet te maken bungelt er een stethoscoop om mijn nek. Dokter Zelig de aansteller. Zo ben ik hier ooit begonnen en zo trek ik ook straks echt de deur dicht. Professor Zelig Zelmanovitch is een roman vanLody … [Lees verder]

Opinie

Schaduwen en Stolperstenen: met de voeten betreden of doen we een stapje terug?

Een mooie late zomerse avond op het Amsterdamse Olympiaplein. Ik sta op de plek waar een maand eerder het monument ‘Schaduwen’ werd onthuld. Op 23 juli 1943 werden op deze plek duizenden Joodse stadgenoten bijeengedreven tijdens de grootste razzia die ons land gekend heeft, om vanaf deze plek naar de vernietigingskampen te worden gebracht. Heel weinigen keerden terug. Hun schaduwen zijn nu in asfalt op het plein vereeuwigd. Het is uitlaattijd. Een grote herdershond loopt … [Lees verder]