Professor Zelig Zelmanovitch

Wat die twee daar op sjabbes bespreken is niet jouw zaak

Leibel “Contract vandaag verstuurd stop. Begindatum werkzaamheden nader te overleggen stop.” Met dit telegram weet Joseph Khan in Brussel in ieder geval dat ik akkoord ga met de voorwaarden die in het contract staan. Nu moet ik gaan kijken per wanneer ik mijn baan in het ziekenhuis hier ga opzeggen om zo New York voor een paar jaar de rug toe te keren. Maar eerst Leibel. Zoals hij een paar weken geleden schreef, is hij … [Lees verder]

Professor Zelig Zelmanovitch

Je bent Europa ontvlucht, maar Amerika heb je nooit omarmd

Het verhaal van Professor Zelmanovitch Ik zet het lege glas op tafel. Met mijn zakdoek veeg ik mijn lippen af. Nu ben ik toch echt aan de beurt om die collega tegenover me te vertellen waarom ik heb gekozen voor dit soort oncologie. Waarom juist in de hals en in het hoofd? ‘Joseph, vanochtend vroeg ik natuurlijk naar de bekende weg. Met jouw keppeltje op je hoofd. Natuurlijk weet ik dat jij een Jood bent. … [Lees verder]

Professor Zelig Zelmanovitch

Hasjiweinoe, Hij laat ons terugkeren

14 augustus 1943 Door de openstaande kazernedeuren loop ik naar buiten. Twee van de autospuiten zijn nog niet terug. Ook de ‘Jan van der Heiden’ ligt niet aan de kade. Het moet dus wel een behoorlijke fik zijn. De klok naast de poort vertelt me dat het tien voor twee is. Eigenlijk had ik al lang willen slapen. Maar niet in de kazerne. Voor mij is dit de laatste nacht. Ik steek voorzichtig door de … [Lees verder]

Professor Zelig Zelmanovitch

Thuis, in dat smalle bedje

10 augustus 1943 ‘Jij was aan het brandjes blussen vanuit de kazerne. Ik zat ergens aan de Zuiderzee te rotzooien bij die legerkampen van de moffen. Onderhand hadden we in de stad ook nog die twee grote razzia’s in mei en juni. Ook ik heb er niets van gehoord.’ Ik staar naar de grond. ‘Dit was het laatste van de gracht dat ik hier in Mokum nog had. Jaap en Brammetje in het weeshuis. Omdat … [Lees verder]