Geschiedenis

Plattegronden en stadsgezichten geven de biografie van Joods Amsterdam een ruimtelijk gezicht 

‘Typisch Mokum’ staat op een van de eerste panelen in de tentoonstelling Mokum, de biografie van Joods Amsterdam. Op de banieren die deze tekst flankeren zijn titels te lezen als ‘Waterlooplein’, ‘Spinoza’, ‘Anne Frank’, en ‘Tafelzuur’. Wie verder loopt ontdekt dat de tentoonstellingsmakers ook voorbij de iconen – de kernbegrippen en welbekende beelden – kijken: Mokum maakt en vraagt ruimte voor de historische en hedendaagse verwevenheid van Amsterdam en haar diverse Joodse gemeenschappen.  Het bijbehorende boek … [Lees verder]

Geschiedenis

Gestolen muziek leest als een roman

Gestolen muziek, de roof van muzikaal erfgoed door de nazi’s, mag dan lezen als een roman, het is een verslag van een heel gedegen onderzoek dat jaren in beslag nam.  Anders Rydell (1982) beschrijft hoe Wanda Landowska een klavecimbel bestelde bij pianobouwer Pleyel en dat volgens haar instructies liet bouwen. Het moest ‘zo krachtig zijn dat het een concertzaal kon vullen’ en tegelijkertijd ‘zo robuust dat zij het mee op tournee kon nemen’. Als je … [Lees verder]

Geschiedenis

Atlas van Mokum, hét geschenk voor Amsterdamse ambtenaren

‘Mijn Jarige Stad’ kregen dit jaar alle basisschoolleerlingen van groep 5 tot en met 8 vanwege het 750-jarige bestaan van de hoofdstad. Het is een speels ‘doe-boek’ met wel tweehonderd weetjes. Eén keer komt het woord ‘jood’ voor: bij Anne Frank, de Duits-joodse vluchtelinge. De kleintjes van groep 1 tot en met 4 kregen het voorleesboek ‘Feest in Amsterdam’ met geen enkel woord over de ruim 400-jarige aanwezigheid van een – tot de oorlog – grote … [Lees verder]

Geschiedenis

Elsje Fiederelsje en het Kinderkoor van Jacob Hamel 

Bij mijn zoektocht in archieven naar puzzelstukjes over het leven van Han Hollander kwam ik veel interessante omroepzaken tegen. Mijn onderzoek resulteerde vorig jaar in mijn boek: Han Hollander, de eerste radiostem van het Nederlandse voetbal, zie hieronder.   Die puzzelstukjes waren soms niet of nauwelijks te relateren aan mijn hoofdpersoon, maar ze leverden – oneerbiedig gezegd – interessante en soms aandoenlijke ‘bijproducten’ op. De echte onderzoeker werkt, denk ik, heel efficiënt en laat zich … [Lees verder]