logo Ephraim vertelt, met twee diamantjes op de i
Verhalen

Mijn schoenmaker

Dit verhaal speelt zich af in 1999. Mijn vrouw Tamara belde me vanuit het buitenland. “Ben je thuis?” “Ja.” “Voor ons bed staan twee paar schoenen van mij. Wil je die naar de schoenmaker brengen? Er staat ook een paar klaar om op te halen; dat is al betaald.” “Prima, maar waar zit die schoenmaker?” “Ben je daar nog nooit geweest?” “Nee, dat deed Astrid toch altijd.” Astrid was onze huishoudster toen de kinderen nog … [Lees verder]

Geschiedenis

Zomer vol verhalen uit Amsterdam-Oost

Wat smokkelde gemeenteraadslid Alexander Lisser in 1925 vanuit Moskou naar Amsterdam?  Daarover vertelt Meïr Behar, de achterkleinzoon van Alexander Lisser, voor de voormalige woningen van zijn familie in de Transvaalbuurt. Jan den Haan, getrouwd met een tante van Meïr, bouwt aan een modeltreinspoor met als decor de vooroorlogse Vrolikstraat waarin zijn schoonmoeder Fia Polak opgroeide.  In dit nieuwe seizoen van De Joodse Stad duiken we in de rijke geschiedenis van stadsdeel Oost. Samen met historici, … [Lees verder]

rijk gekleurde museumzaal Henriette Polak museum, Zutphen
Geschiedenis

Leo Samama: Thuis stond een Chanoekaboom, maar het moderne humanisme is geen joodse zaak

In de jaren zestig waren wij als kinderen benieuwd of we bij een kerkgenootschap waren aangesloten zoals heel wat vriendjes en vriendinnetjes.  Het antwoord was duidelijk: nee. Maar als jullie dat zouden willen, gaan jullie zelf maar op onderzoek uit en uitvinden wat bij jullie past. Zo leerden we al vroeg zelfstandig na te denken over dergelijke zaken. Dit is geheel in lijn met de filosofische ideeën van onze grootvader Leo Polak: autonoom nadenken, dat … [Lees verder]

springende teckel tegen achtergrond van sefardisch aandoende ornamenten
Diaspora

Lilly la Paz peinst over verlies, verwoesting, vluchten en doorzettingsvermogen

Vanmorgen keek ik nog één keer naar de hemel boven Amsterdam.  Ergens tussen de wolken vloog Julian terug naar New York om de rest van zijn zomervakantie thuis door te brengen.* Het terras van De Roos was ineens een stuk stiller geworden. Gek eigenlijk hoe iemand die je pas kort kent toch een lege stoel kan achterlaten.  We hadden nog uren kunnen praten over ondernemen, geschiedenis en dromen voor de toekomst. Misschien is dat laatste … [Lees verder]