Blauwe tekst in het Hebreeuws
Herdenken

Wat er mis ging in het fameuze toeristenstadje aan de Geul

Over ‘Toen het toch gebeurde’ van Gabriel Smeets ‘Toen het toch gebeurde’ ging het inderdaad gruwelijk mis. Want meer dan de helft van de toch al zo kleine joodse gemeenschap van het Zuid-Limburgse Valkenburg overleefde niet de jodenvervolging in de Tweede Wereldoorlog.  Van de 72 leden die de Kille in 1941 telde, zijn er veertig weggevoerd naar de vernietigingskampen. Hun namen staan op de herdenkingsplaat voor joodse oorlogsslachtoffers in Valkenburg. Maar wat er indertijd precies … [Lees verder]

non-fictie en biografieën

Erbij horen zonder stigmatisering, alert op uitsluiting – hoe doe je dat met een beladen verleden?

Contact en connectie zijn wezenlijk voor iedereen: verbinding met mensen, maar ook met het verleden, maakt ons tot wie we zijn. Het verleden biedt context. Over Truus Cahen, ‘Nou, dag kind, en Israël is een sof’ De memoir van Truus Cahen (1944) is een diepgravend, openhartig zelfonderzoek en een verslag van haar levenslange zoektocht om erbij te horen.  Hoe bereik je dat als de ervaringen van je ouders ver van je worden gehouden en je steeds … [Lees verder]

Architectuur

Krakau, een van de mooiste steden in Europa, met een fatale geschiedenis

Krakau fascineert me. Mijn vader werd er geboren en onze familie leefde er een paar honderd jaar.  Voor de Tweede Wereldoorlog was Krakau een belangrijk joods cultureel centrum. Ongeveer een kwart tot een derde van de stadsbevolking was joods (60.000 tot 75.000 mensen). Het kloppende hart van deze bloeiende gemeenschap was de historische wijk Kazimierz.  Eeuwenlang functioneerde Kazimierz als een min of meer autonome stad naast het katholieke Krakau, met een rijke mix van seculiere … [Lees verder]

levendig schilderij met bekende personen waaronder mr. L. E. Visser
Herdenken

Herinnering als Verzet, Joods leven tussen verleden en toekomst

Het was een grote eer om op 3 juni 2026 de achtste Mr. L.E. Visserlezing te mogen uitspreken in het gebouw van de Hoge Raad der Nederlanden. Deze lezing hield ik op uitnodiging van de Stichting Joods Erfgoed Den Haag, vernoemd naar de oud-president van de Hoge Raad mr. L.E. Visser.* Ik had niet verwacht dat er zoveel mensen zouden komen, in de grote zaal van dit eerbiedwaardige instituut, de hoogste juridische instantie van de … [Lees verder]