‘Alle witte mannen naar achteren’, schreeuwde Sophie Straat vanaf het podium tijdens het Best Kept Secret-festival.
De video met haar welgemeende verzoek om de moshpit, de ruimte dicht bij het podium, vrij te houden voor vrouwen, queers en mensen van kleur gaat breed rond. Met boze reacties tot gevolg, zoals: “Vette muziek. Maar waarom die labeltjes opdringen? Dacht dat muziek juist voor iedereen was.”
Veel reageerders roepen: ‘discriminatie’. Zoals Johan Derksen verontwaardigd bij Vandaag Inside: “Stel dat een witte man dit over queer, zwarte of gay mensen zou zeggen, dan zou hij gelyncht worden. Rare dubbele moraal.”
Bram ‘ooit Advocaat’ Moskovitz opende in een andere talkshow met een juridisch betoog over discriminatie, want dat zou hier aan de orde zijn.
Zichtbaar maken
Voor al die boze mannen geldt: ze snappen niet dat wie de geschiedenis heeft bepaald, wie het meeste krijgt betaalt en het minst op straat wordt aangehouden, niet gediscrimineerd kan worden. Discriminatie gaat niet over het neutrale begrip ‘onderscheid maken’. Het woord is bedacht om mensen zichtbaar te maken die om uiterlijk voorkomen of sociale positie worden geminacht, gepest en/of slecht betaald.
We zagen in de vorige eeuw hoe arbeiders, vrouwen, homo’s, mensen van kleur, mensen met een beperking hun plek opeisten. Nu zijn het jonge vrouwen en queers die het hardst roepen.
Ze representeren de Europese man uit de schoolboeken. Of ze willen of niet.
Overal ter wereld
Een gezonde, lange Hollandse man met een blanke huid wordt overal ter wereld met alle egards behandeld, hoe slordig gekleed ook, en zolang hij niet zichtbaar dronken is. Deze man komt overal mee weg – het zijn immers ‘onze jongens’ of ze lijken op (voormalige) machthebbers. Geld en gezag stralen ze uit. Ze representeren de Europese man uit de schoolboeken. Of ze willen of niet.
Sorry voor wie ook wel eens ‘onderliggend’ wil zijn: het woord discriminatie is niet voor jullie bedoeld. Daar ging het Sophie Straat om.
Gebrek aan steun
Straat, uit een Amsterdams-joods gezin (ze groeide op in De Pijp; haar vader was jarenlang voorganger in de Uilenburgersjoel), kreeg na haar oproep een hoop shit over zich heen. Ze ontving op Instagram een golf seksistische en antisemitische haatberichten en (doods)bedreigingen.
Perspectiefjes – een column over alledaagse zaken vanuit een verrassend perspectief.
Punkcultuur
Sophie Straat combineert een vleugje ordinair van Amy Winehouse met de linksradicale felheid van protestculturen uit de naoorlogse jaren. Kijkend naar haar optredens zie ik een geweldige showgirl, passend bij een post-punkcultuur waarin vrouwen en queers een hoofdrol opeisen. Ik vermoed dat haar ouders best wel een beetje trots zijn.
Op een van de video’s die ik bekeek zie je jonge vrouwen in de moshpit uit hun dak gaan zodra de vrouwenband roept: Girls To The Front.
Zonder die oproep, denk ik, worden dansende vrouwen maar al te vaak verdrukt door mannen die nog langer zijn dan een generatie geleden, die harder springen en stampen, en soms hun handen niet thuishouden als ze een meisjeslichaam ruiken. Dan verdwijnen vrouwen, soms letterlijk de tent uit, altijd naar achteren waar ze geen zicht hebben op het podium.
Mijn perspectief zou zijn: ‘Alle lange mensen naar achteren.’
Want hoe vaak heb ik in een concertzaal niet moeten dulden dat een groot hoofd me het zicht op de strijkers ontnam, of dat in de bioscoop de ondertitels verdwenen achter de halve cirkel van iemands schedel die het nodig vond vooraan te gaan zitten. Naar een staconcert ga ik al jaren niet meer — ik zie alleen Hollandse schouders, met daarboven hoofden waar ik letterlijk tegen moet opkijken. Niet leuk.
Laat de moshpit over aan de 180-minners.
Alle lange mensen naar achteren. Het heeft niets te maken met man-zijn, wit of queer, maar wel met lang, langer, langst. Een lange queer kan gerust achterin de zaal stampen en headbangen. Laat de moshpit over aan de 180-minners.
Hup achteruit. Weg bij het podium, jullie zichtversperders.
cover: Sophie Straat op Lowlands 2023, screenshot Bloom uit bovenstaande video
Geef als eerste een reactie