Professor Zelig Zelmanovitch

Alsof ze zo vanachter hun naaimachines zijn weggesleept

Dinsdag 13 oktober 1942 Ik prik met de tak in het rulle zand. Onder deze eikenbomen naast het graf van Hartog de Beer is toch echt de plek waar ik aan het begin van de oorlog die kist met geweren heb begraven. Samen met Luuc en Jopie. Toen heb ik de plaats goed in me opgenomen. Nu is er alleen nog maar een ingezakte kuil zichtbaar die voor een deel is overgroeid met struikgewas. Het … [Lees verder]

Nieuws

Hier is een handdoek, droog je kop goed af

Maandag 17 augustus 1942 ‘Nee, ik hou je niet voor de gek. Maar denk je dat ik allemaal kan bijhouden wat er gebeurt in de buurt?’ ‘Waarom heb je mij niet verteld over al die Joden die vorige maand naar dat kamp in Drenthe zijn gestuurd? En dat de meeste van hen de volgende dag op de trein zijn gezet naar Polen?’ Luuc haalt geërgerd zijn schouders op. ‘Ik zeg je toch, ik houd het … [Lees verder]

Professor Zelig Zelmanovitch

Zijn mouw laat zwarte roetstrepen achter op zijn ponem

Vrijdag 14 augustus 1942 Ril ik nou omdat ik het gewoon koud heb hier in het schuurtje op Zeeburg? Of is het omdat ik misschien al wel dertig keer het krantenbericht heb doorgelezen dat op mijn schoot ligt. Luuc duwde het me woensdag in handen. “Op 7 augustus hebben onverantwoordelijke elementen te Rotterdam een aanslag gepleegd op een spoortrein der Duitse weermacht. Indien de daders zich niet vóór vrijdag 14 augustus a.s. middernacht bij de … [Lees verder]

Professor Zelig Zelmanovitch

Eén heeft een opgerolde kabel, de ander een gereedschapskist

Woensdag 25 februari 1942 Broekman staat met zijn rug tegen de muur van het stoomgemaal. Met ons zessen staan we in een kring om hem heen. Hij kan geen kant op. Oom Dirk is thuis gebleven en heeft mij gevraagd om het woord te doen. Ik heb zelf nog nooit een woord gewisseld met Broekman. Hij kent mijn stem niet, dus kan hij mij ook niet herkennen. We hebben allemaal bivakmutsen over ons hoofd getrokken. … [Lees verder]