Geschiedenis

Stefan Zweig: Jood, Duitser, wereldburger 

‘Zo hoor ik nergens meer bij; overal vreemdeling en in het beste geval gast; ook mijn eigenlijke vaderland, de keuze van mijn hart, Europa, ben ik kwijtgeraakt sinds het zichzelf voor de tweede keer in broederoorlogen verscheurt.’ Aldus de Joodse schrijver Stefan Zweig (1881-1942) in het voorwoord van De wereld van gisteren, zijn laatste en tevens beroemdste werk. Hij schreef het in 1941, in Brazilië, waarheen hij vanuit Europa was gevlucht voor de nazi’s. Enkele … [Lees verder]

Kunst en Cultuur

Sallie Pinkhof en de wording van De Dromer – Het Onverwoestbare Woord

Sallie Pinkhof was een begenadigd schrijver en bovenal een gevoelig dichter. In zijn laatste levensmaanden in Bergen-Belsen had hij de moed zijn gedachten en observaties in gedichten te vangen.  De gedichten wisten het concentratiekamp te overleven dankzij de doortastendheid van Sallie’s zoon Menachem en diens latere echtgenote Mirjam Waterman. Zij zorgde ervoor dat de bundel Bergen Belsen in 1946 bij De Bezige Bij werd uitgegeven. De bundel kwam niet verder dan een zeer scherpe en … [Lees verder]

non-fictie en biografieën

Geweten: harde woorden over Israël en Palestina

In ‘Geweten’ probeert Maurits de Bruijn woorden te geven aan zijn gedachten en emoties over Israël en de Palestijnse zaak.  Het boek is een klap in het gezicht voor degenen die kritiek op Israël moeilijk kunnen verdragen, en die klap die De Bruijn uitdeelt is naar mijn idee ook zo hard dat hij niet meer effectief is.  Pleitbezorger De net veertig geworden joodse auteur De Bruijn, wiens vorige boek ‘Man maakt stuk’ dit voorjaar op … [Lees verder]

collegekaart Isaac Cohensius '1941/1942
Geschiedenis

Herinneringen van Isaac Cohensius, dokter in acht dwangarbeiderskampen

Stel je voor: je bent student medicijnen in Utrecht en bijna klaar. Samen met je verloofde die verpleegkundige is droom je van het zorgen voor zieke en kwetsbare mensen.  Je ouders zijn al overleden, maar je leeft met het besef dat jouw toekomst ook de wens van je moeder is. Je studeert hard, doet je coassistentschappen, legt je tentamens met goed gevolg af. De eindstreep is in zicht. Tot zover niets bijzonders. Echter, het is … [Lees verder]