Geschiedenis

Joden zeggen nee – niet genuanceerd, niet begrijpelijker

Aangekondigd onder de titel ‘Begrijpt u Israël?’ woonde ik twee avonden bij van een lezingenserie georganiseerd door Joden zeggen nee. De doelstelling om Israël begrijpelijker te maken is zeker in deze tijd zinvol, doch beide avonden hebben helaas niet tot beter inzicht geleid. Ook tussen historici blijken inzichten ernstig te verschillen. Ik ontdekte onjuistheden, gekleurde beeldvorming of onvoldoende informatie. Het vormden storende dissonanten. Aan de hand van een documentaire van Hans Fels over de moord … [Lees verder]

Geschiedenis

Joodse geschiedenis van Amsterdam-Oost blijft in ere

De gevleugelde uitdrukking ‘de geschiedenis ligt op straat’ bleek ook afgelopen weken in Amsterdam- Oost volop van toepassing.  Op 4 mei 2026 vond een Huizen van Verzet bijeenkomst plaats in de Protestantse Muiderkerk aan de Linnaeusstraat. Bijna tweehonderd geïnteresseerden luisterden naar inleidingen over ‘Synagoge Oost en het Joodse leven in de Dapperbuurt’.  Onderzoeker Rogier Schravendeel vertelde hoe de Dapperbuurt rond 1880 ontstond als nieuwbouwproject met diverse verenigings- of chewersjoeltjes voor de, toen nog beperkte, joodse bevolking. … [Lees verder]

Geschiedenis

Verweesd wantrouwen rond nazi-roofkunst (2) 

Reactie op Advies verweesde Joodse roofkunst uit de NK-collectie van Commissie Asscher  In het eerste deel gaat het over de ontstaansgeschiedenis van het Advies van de Commissie Asscher en de vraag of het grote aantal beperkingen en de gestelde randvoorwaarden een blijk van wantrouwen is. En de sleutelvraag: is de Joodse gemeenschap geholpen met dit advies? Hieronder bespreek ik eerst onduidelijkheden in het Advies, en daarna een aantalspecifieke aspecten. Overdracht van de geroofde kunst Vragen … [Lees verder]

Geschiedenis

Verweesd wantrouwen rond nazi-roofkunst (1) 

Reactie op Advies verweesde Joodse roofkunst uit de NK-collectie van Commissie Asscher  Enige jaren geleden belde een archeoloog mij. Hij had bij het vernietigingskamp Sobibor in Polen een emaillebordje opgegraven met daarop een etiketje met de nog net leesbare naam van mijn grootmoeder Sara Mock.  De archeoloog wilde mij het bordje geven. Ik heb dat geweigerd, stelde daar geen prijs op vanuit de gedachte dat een dergelijk bordje en andere ‘praktische hulpzaken’ waarmee joden werden … [Lees verder]