Geschiedenis

Plattegronden en stadsgezichten geven de biografie van Joods Amsterdam een ruimtelijk gezicht 

‘Typisch Mokum’ staat op een van de eerste panelen in de tentoonstelling Mokum, de biografie van Joods Amsterdam. Op de banieren die deze tekst flankeren zijn titels te lezen als ‘Waterlooplein’, ‘Spinoza’, ‘Anne Frank’, en ‘Tafelzuur’. Wie verder loopt ontdekt dat de tentoonstellingsmakers ook voorbij de iconen – de kernbegrippen en welbekende beelden – kijken: Mokum maakt en vraagt ruimte voor de historische en hedendaagse verwevenheid van Amsterdam en haar diverse Joodse gemeenschappen.  Het bijbehorende boek … [Lees verder]

Geschiedenis

Kleine Moses en andere straatventers als de brillenjood, zuurjood en lompenjood in Mokum

We mogen nu klagen over te veel toeristen in Amsterdam, te veel fatbikes en ander verkeer, in 1929 telde de stad zo’n zesduizend straatventers.  Dit had zo z’n voordelen. Je hoefde, als Amsterdammer, niet ver te lopen om je boodschappen te doen. Sterker: veel straatventers kwamen aan je deur. Nadelen waren er ook: om je te wijzen op hun aanwezigheid, verhieven de straatventers hun stem. Niet een beetje, en heel hard. Onder die straatventers waren … [Lees verder]

Geschiedenis

Gestolen muziek leest als een roman

Gestolen muziek, de roof van muzikaal erfgoed door de nazi’s, mag dan lezen als een roman, het is een verslag van een heel gedegen onderzoek dat jaren in beslag nam.  Anders Rydell (1982) beschrijft hoe Wanda Landowska een klavecimbel bestelde bij pianobouwer Pleyel en dat volgens haar instructies liet bouwen. Het moest ‘zo krachtig zijn dat het een concertzaal kon vullen’ en tegelijkertijd ‘zo robuust dat zij het mee op tournee kon nemen’. Als je … [Lees verder]

Verhalen

Klinkert, mijn Indische leraar wiskunde

In de eerste klas van het Maimonides Lyceum had ik een leraar wiskunde. Zijn naam was Klinkert, een man met een typisch Indisch uiterlijk. Zoals velen verliet Klinkert Indonesië in de jaren vijftig na de soevereiniteitsoverdracht in 1949 van Nederlands-Indië aan Indonesië. Veel mensen voelden zich niet meer veilig of zagen hun toekomst niet meer verzekerd in het nieuwe Indonesië. Klinkert was een uiterst sympathieke man, hij zag er goed uit en had veel humor. … [Lees verder]