Professor Zelig Zelmanovitch

Ze trekt de zware deur dicht en ploft neer op een strobaal

15 december 1942 ‘Met dit 9 mm wapen moet het gaan lukken. Je hebt nu voldoende ervaring om je slachtoffer ook echt te raken. Precies op de plek wáár je hem wilt raken’. Een week nadat mama was opgepakt en ons huis was leeggehaald polst Luuc me voorzichtig of ik toch niet terug wil keren binnen onze groep. ‘Simon ik zie hoe doelloos je jouw dagen doorbrengt hier op zolder. Niks doen en onderhand wachten … [Lees verder]

Professor Zelig Zelmanovitch

Hier, pak aan dat ding, ik wil ‘m kwijt

Woensdag 16 november 1942 Al dagen ben ik niet naar buiten geweest. Luuc heeft me opgeborgen op het afgeschermde gedeelte van die enorme zolder boven de kazerne. Aan de bedden die hier staan met de kleerkasten en de po onder het bed is te zien dat hier wel vaker onderduikers een dak boven hun hoofd vinden. De Zeeuw wil niet dat ik al terugga naar mijn plekje op Zeeburg. ‘Blijf nou maar even bij mij … [Lees verder]

Professor Zelig Zelmanovitch

Alsof ze zo vanachter hun naaimachines zijn weggesleept

Dinsdag 13 oktober 1942 Ik prik met de tak in het rulle zand. Onder deze eikenbomen naast het graf van Hartog de Beer is toch echt de plek waar ik aan het begin van de oorlog die kist met geweren heb begraven. Samen met Luuc en Jopie. Toen heb ik de plaats goed in me opgenomen. Nu is er alleen nog maar een ingezakte kuil zichtbaar die voor een deel is overgroeid met struikgewas. Het … [Lees verder]

Nieuws

Hier is een handdoek, droog je kop goed af

Maandag 17 augustus 1942 ‘Nee, ik hou je niet voor de gek. Maar denk je dat ik allemaal kan bijhouden wat er gebeurt in de buurt?’ ‘Waarom heb je mij niet verteld over al die Joden die vorige maand naar dat kamp in Drenthe zijn gestuurd? En dat de meeste van hen de volgende dag op de trein zijn gezet naar Polen?’ Luuc haalt geërgerd zijn schouders op. ‘Ik zeg je toch, ik houd het … [Lees verder]