Parasja

Rood als bloed: de Nijl, levensader, de eerste plaag

Is de naam van Mosjé in deze column vorige week besproken, aan het begin van deze Parasja geeft God zelf áán Mosjé een ‘nieuwe’ naam door. Meer dan één Naam voor één God. De paradox van de ondeelbare God die in uniciteit middels Tenach vele namen heeft. God sprak tot Mosjé en zei hem:  “Ik ben de Eeuwige. Ik verscheen aan Awraham, aan Jitschak, en aan Ja’akov als God Almachtig (El Sjaddai). Maar met mijn … [Lees verder]

Religie en filosofie

Hebben ongelovigen een G’ddelijke ziel?

G’d is voor velen een abstractie, niet iets dat zintuiglijk waarneembaar is. Kan men deel zijn van iets waarvan je het bestaan ontkent?  Met onze ogen kunnen wij het zichtbare waarnemen, met onze oren nemen wij het hoorbare waar. Wij maken gebruik van onze zintuigen om de wereld om ons heen te ervaren. Met ons verstand kunnen wij ook abstracte ideeën begrijpen en zo het ontastbare in ons opnemen. Is dat dan alles?  Wij maken … [Lees verder]

Parasja

Is Mosjé een Hebreeuwse of een Egyptische naam?

In het tweede hoofdstuk van Sjemot, en bovendien ook van de parasja van deze week, wordt het verhaal gebracht van de geboorte van Mosjé. Sjemot betekent ‘namen’ en daarom dit keer iets over de naam van Mosjé. dochter van de farao Nadat de moeder van Mosjé hem drie maanden had verborgen nam zij het kind en stopte hem in een mandje dat ze waterdicht maakte met pek, en plaatste het in de rivier de Nijl. … [Lees verder]

Parasja

Is alles wat er gebeurt, ook wat er moet gebeuren?

Heerlijk, als je een rotsvast vertrouwen hebt in de vanzelfsprekendheid dat wat gebeurt, ook precies zo moest gebeuren. Deze houding bespaart je verzet en ontevredenheid over de loop der dingen. Glas gebroken? Geld verloren? Ziek geworden? Het is gebeurd, dus het moest gebeuren en we gaan over tot de orde van de dag. Het is het dilemma van het determinisme: de dingen gebeuren zoals ze voorbestemd zijn en wij hebben daar nauwelijks invloed op, want … [Lees verder]