Monument Barneveldgroep foto Raplh Prins
Geschiedenis

Barneveldgroep tachtig jaar geleden plotseling gedeporteerd

Op 29 september is het tachtig jaar geleden dat een groep joodse Nederlanders plotseling vanuit Barneveld op transport werd gesteld naar Westerbork. Het ging om wat later de Barneveldgroep is gaan heten, een groep van 650 ‘niet-ariërs’ die wegens ‘landsbelang’ gevrijwaard zouden blijven van deportatie. Vanaf december 1942 verbleven zij in Barneveld in kasteel de Schaffelaar en huize de Biezen en bijbehorende barakken. Daar hoopten ze de rest van de oorlog veilig door te komen. Hun … [Lees verder]

gele achtergrond tekening vechtende armen om rood object
Geschiedenis

‘We waren als opgejaagd wild.’ Liliana Seror vertelt over het Joodse leven in Libië en vlucht naar Israël

“Ons leven was in Tripoli lange tijd relatief goed”, zo vertelt de 77-jarige Liliana Seror aan filmmaker Marcel Prins. Voorjaar 2022 interviewde Prins haar in Israël over haar vluchtverhaal uit Libië. Jona van der Schelde werkte het interview uit tot dit meeslepende verhaal over hoe het leven van dit welgestelde gezin langzaam maar zeker onmogelijk werd gemaakt. Mijn vader was een invloedrijk man met veel connecties, een leider in de gemeenschap. We woonden in de … [Lees verder]

cover deel 5 serie Joachimsthal
Beeldende kunst en fotografie

Stervormgevers bij het kleine media-imperium Joachimsthal

Publicaties van Joachimsthal waren aantrekkelijk vormgegeven en pasten naadloos bij de internationale kunstzinnige modes. In de twintigste eeuw werd vormgeving en design een steeds belangrijker onderdeel van de boek- en tijdschriftenindustrie. Boeken kregen aansprekende covers, de vormgeving van een titelpagina en de gebruikte letter corresponderen en waar nodig konden ook afbeeldingen toegevoegd worden. Het waren veranderingen die niet aan Joachimsthal voorbijgingen. Joseph Sluys en Fieke Asscher Voor een belangrijk deel haalde Joachimsthal de vormgevers, kunstenaars … [Lees verder]

tekening van art deco gebouw
Verhalen

Gekkenthuis

Het motto ‘morgen wordt het wel beter’ was niet aan hem besteed. Een gelaten Brabo zoals zijn bedaagde vader, was hij evenmin. Hij had de hoofdstedelijke drukte, het ongeduld en felheid van zijn orkaanachtige moeder. Als de meeste hulp nodig is in gezinnen van hulpverleners zelf, was zijn ouderlijk huis daarop geen uitzondering. Nimmer rust in het gekkenhuis dat thuis heette. Zelden zag men twee orthopedagogen, gespecialiseerd in verwarde of achtergebleven kinderen, zo onhandig klootviolen … [Lees verder]