Kindertekeningen bij Lieve dochters
Verhalen

Op de overloop rook ik de geur van oude boeken

Lieve Dochters, Het is bijna Jom kipoer en ik wil zo graag dat jullie weten dat ik het zo hard probeerde voor te zijn. Toch lukte het dit bewogen jaar vaker niet dan wel. Dat spijt me.  Jullie moeder schreeuwt. Ik gil en gooi. Ik gooi met dingen en met deuren en roep dan dat ik ga.  ‘Weg uit dit k*tdorp.’ Kleng! En weer een glas aan diggelen.  Het gaat sneller dan ik. ‘Er komt … [Lees verder]

Geschiedenis

Joodse boeken als ritueel voorwerp (1): de bruidstefille

De meesten van ons zijn gewend boeken voornamelijk te zien als tekstdragers en nu er veel handzamer alternatieven voorhanden zijn, verliest het boek daardoor aan populariteit. Waarom zou je er een plank vol stoffige folianten op na houden, terwijl je de hele Talmoed (en nog veel meer!) op de site van Sefaria kunt raadplegen? Dat je daar op Sjabbat niets aan hebt is één ding, maar we doen onszelf op meer manieren tekort door onze … [Lees verder]

tekening van jongenshoofd in een diepe put
Geschiedenis

Als ik wil klappen voor een vlag, hoor ik te zijn waar die vlag is. Aldus Raphael Israeli die in 1949 het hardvochtige Fez verruilt voor Israël

“De zogenaamde harmonie tussen de moslims en Joden in de Islamitische wereld was als de harmonie tussen een ruiter en zijn paard,” zo vertelt de 87-jarige Raphael Israeli aan filmmaker Marcel Prins. Voorjaar 2022 interviewde Prins Raphael Israeli over zijn jeugd in Marokko, het Arabische land met de grootste Joodse gemeenschap¹. Jona van der Schelde werkte het interview uit tot dit verhaal over de aliyah van Raphaël en zijn familie. Gouden tijdperk Sefardisch Jodendom Ruiter … [Lees verder]

Kindertekeningen bij Lieve dochters
Verhalen

Lieve dochters, Plots wist ik: het is klaar

Ik was vanavond onderweg naar mijn plekje bij de oude vuurtoren. Ik had jullie in bed gelegd, papa las nog een verhaaltje voor en ik stampte stevig door. Zo schakel ik. Van moeder naar artiest, van huishoudster naar minnares. Ik stiefel door als een bezetene tot ik het zweet voel op mijn voorhoofd en buiten adem ben. De metalen constructie staat aan het eind van een smal dijkje en kijkt uit over het spiegelgladde IJsselmeer. … [Lees verder]