tekening met blauw en zwart met man met keppel en een beetje zichtbaar de naam De Haan
Literatuur

Jacob Israël de Haan, dichter van het Joodse Lied, in Italiaanse handen

Negentien jaar na De Haans verblijf in Rome en Napels in 1919 verschenen in Turijn drie van zijn gedichten in een Italiaanse versie: een couplet uit De Roem van Amsterdam en twee kwatrijnen. * De getalenteerde vertaler ervan, Giacomo Prampolini (Milaan, 1898) overleed in 1975 in het Umbrische stadje Spello. Voor zijn vertalingen uit het Nederlands werd hem in 1964 de Martinus Nijhoff Vertaalprijs toegekend. *De Haan maakte in Napels een vijfdaagse tussenstop op weg … [Lees verder]

Verhalen

Berenice, prinses van Judea, leidde een schandelijk bestaan 

Er was eens een prinses die Berenice heette.  Op een dag lag zij op een bank in haar daktuin en keek uit over Caesarea. De stad baadde in het licht van de zonsondergang. Haar blote voet was gesierd met juwelen en bungelde losjes buiten de bank.  Haar bijna veertig lentes ten spijt leek haar gelaat nog zo jong als dat van een meisje. Ze had gitzwart haar en een licht gebruinde huid, fris als een … [Lees verder]

Verhalen

‘Ondertussen voltrok zich de gewelddadige vernietiging van het volk van Judea’

In deel 1 Berenice, prinses van Judea zagen we hoe prinses Berenice in Caesarea een ‘schandalig’ leven leidde, geïnspireerd op Liliths eigenzinnigheid. Aan het einde van deel 1 besluit Berenice zich niet meer met collectieve lotgevallen in te laten maar van het leven te genieten.  Terwijl de prinses aan tafel zat, kwam een dienaar aankondigen dat de zoon van de keizer was gearriveerd. Het was de verlichte Titus, consul, censor en prefect van de Praetoriaanse … [Lees verder]

Nieuws

De droom van Sara. Een legende uit het voormalige getto van Rome

Er was eens een meisje dat Sara heette. Zij woonde in het getto van Rome en verstelde lappen stof als beroep. Buiten de deur van haar kleine kamertje lag een hoop lappen waar zij ook die middag doorheen ging. Sara wilde de sprei persé afmaken die onder haar vaardige handen op wonderbaarlijke wijze vorm kreeg. Als zij even opkeek, overzagen haar diepdonkere ogen de Fiumarastraat in de richting van het Vijf Synagogenplein.  Tegen de verweerde … [Lees verder]