Grüss Gott, kan ik gezellig bij je komen zitten? Doodmoe kwam ik terug van mijn werk in München in mijn hotel, mijn tweede huis De Bayerischer Hof. Achter mijn hotel in de Pfannerstrasse is een kleine, zeer goede Japanner. Het is zes uur, voor München veel te vroeg om te gaan eten. Het restaurant was nog leeg. Aan de bar zat een man te eten. Heeft u er bezwaar tegen als ik naast u kom … [Lees verder]
Naast mij in sjoel (doordeweeks) zit een wat oudere man, een beetje sjofel gekleed, ik schat hem ongeveer 75 jaar oud. Hij is meestal niet helemaal wakker, maar dat kun je hem niet kwalijk nemen. Toch knap dat hij er iedere dag om 7 uur is. Vanaf de eerste week na het begin van de oorlog komt mijn buurman iedere dag in politie-uniform binnen. Strak in het pak, met pistool in zijn holster, het is … [Lees verder]
Vroeger zag je rond deze tijd van het jaar in hotellobby’s weleens een kerstboom. Op het plein van de klokkentoren in Jaffo stond jaarlijks een enorme en heel lelijke boom met dito versiering. Nu zijn er bijna geen toeristen en staan er vrijwel nergens meer kerstbomen. In Israël weet bijna niemand die niet uit Europa komt, noch christelijk is waar het kerstfeest precies over gaat. Kleinzoon van 13 kijkt mij vragend aan: “Iets christelijks misschien?” Beth … [Lees verder]
Door het oproepen van honderdduizenden reservisten is een groot deel van Israëls economie vleugellam geraakt. Winkels komen verkopers tekort, pizzeria’s en bakkerijen hebben geen bakkers en landbouwbedrijven zitten zonder plukkers. Via de tv en andere media maken landbouwers reclame om amateurplukkers te ronselen. Veel vruchten zouden op het land wegrotten als ze niet snel worden geplukt en dat zou de economie nog een beetje verder de vernieling in helpen. Sharonfruit Al zijn mijn vrouw en … [Lees verder]
Copyright © 2023 - De Vrijdagavond - Alle rechten voorbehouden | Logo-ontwerp: Françoise Nick