Geschiedenis

Op zoek naar ‘Jodenkwartetten’

Tussen 1880 en 1932 waren ze vaak te zien, zogenoemde ‘Jodenkwartetten’.  ‘De opvoering van het Jodenkwartet viel zoo in de smaak van het publiek, dat tot driemalen toe de Joodjes werden teruggeroepen.’ Aldus de Sumatra-Courant uit 1892 over de voorstelling in de kantine van de Militaire Vereeniging van Padang Panjang. Hier een geschiedenis van dit curieuze woord, gevolgd door een oproep. Eind 1880 trok een groep artiesten onder leiding van Gerard Stroober (1850 circa 1919) … [Lees verder]

Geschiedenis

Plattegronden en stadsgezichten geven de biografie van Joods Amsterdam een ruimtelijk gezicht 

‘Typisch Mokum’ staat op een van de eerste panelen in de tentoonstelling Mokum, de biografie van Joods Amsterdam. Op de banieren die deze tekst flankeren zijn titels te lezen als ‘Waterlooplein’, ‘Spinoza’, ‘Anne Frank’, en ‘Tafelzuur’. Wie verder loopt ontdekt dat de tentoonstellingsmakers ook voorbij de iconen – de kernbegrippen en welbekende beelden – kijken: Mokum maakt en vraagt ruimte voor de historische en hedendaagse verwevenheid van Amsterdam en haar diverse Joodse gemeenschappen.  Het bijbehorende boek … [Lees verder]

Geschiedenis

Kleine Moses en andere straatventers als de brillenjood, zuurjood en lompenjood in Mokum

We mogen nu klagen over te veel toeristen in Amsterdam, te veel fatbikes en ander verkeer, in 1929 telde de stad zo’n zesduizend straatventers.  Dit had zo z’n voordelen. Je hoefde, als Amsterdammer, niet ver te lopen om je boodschappen te doen. Sterker: veel straatventers kwamen aan je deur. Nadelen waren er ook: om je te wijzen op hun aanwezigheid, verhieven de straatventers hun stem. Niet een beetje, en heel hard. Onder die straatventers waren … [Lees verder]

Geschiedenis

Gestolen muziek leest als een roman

Gestolen muziek, de roof van muzikaal erfgoed door de nazi’s, mag dan lezen als een roman, het is een verslag van een heel gedegen onderzoek dat jaren in beslag nam.  Anders Rydell (1982) beschrijft hoe Wanda Landowska een klavecimbel bestelde bij pianobouwer Pleyel en dat volgens haar instructies liet bouwen. Het moest ‘zo krachtig zijn dat het een concertzaal kon vullen’ en tegelijkertijd ‘zo robuust dat zij het mee op tournee kon nemen’. Als je … [Lees verder]