Lieve Dochters, Het is bijna Jom kipoer en ik wil zo graag dat jullie weten dat ik het zo hard probeerde voor te zijn. Toch lukte het dit bewogen jaar vaker niet dan wel. Dat spijt me. Jullie moeder schreeuwt. Ik gil en gooi. Ik gooi met dingen en met deuren en roep dan dat ik ga. ‘Weg uit dit k*tdorp.’ Kleng! En weer een glas aan diggelen. Het gaat sneller dan ik. ‘Er komt … [Lees verder]
Ik was vanavond onderweg naar mijn plekje bij de oude vuurtoren. Ik had jullie in bed gelegd, papa las nog een verhaaltje voor en ik stampte stevig door. Zo schakel ik. Van moeder naar artiest, van huishoudster naar minnares. Ik stiefel door als een bezetene tot ik het zweet voel op mijn voorhoofd en buiten adem ben. De metalen constructie staat aan het eind van een smal dijkje en kijkt uit over het spiegelgladde IJsselmeer. … [Lees verder]
Net twintig ben ik. Ik loop over de markt waar mijn oma als klein meisje liep. Hier was het voor haar gewoon om te knijpen in fruit. Na de grote oversteek leerde mijn grootmoeder al gauw dat je dat soort dingen niet kon doen in haar nieuwe land. Ze stopte er ook direct mee. Van de keelklanken in haar spraak kwam mami echter nooit af. Haar zoon, mijn vader, studeerde en trouwde een blondje uit … [Lees verder]
Deze brief schreef ik als voorwoord voor het nieuwe bakboek van mijn schoonvader, Frans Buijs, zichrono livracha, overleden op 20 november 2022 aan ALS. Hij stond bekend, zelfs na zijn pensioen en in de periode waarin hij ziek was, als een gepassioneerde kok en enthousiaste bakker. Hij werkte als kok en gaf eerder twee koosjere bakboeken uit. Zijn zoon Jules, mijn man, zette in plaats van het uitbrengen van een boek, een website op. Koosjere broodrecepten … [Lees verder]
Copyright © 2023 - De Vrijdagavond - Alle rechten voorbehouden | Logo-ontwerp: Françoise Nick