We hadden prachtige dagen tijdens Rosj Hasjana. Mooie diensten, al zijn het vaak lange dagen.
In Israël heb je daarom tussendoor een pauze om wat te eten. In Nederlandse sjoels zijn we dat niet gewend en ik vind het eerlijk gezegd nog steeds een beetje gek. Maar een kop koffie om elf uur is best lekker als je om acht uur begint en doorgaat tot half twee.
Tijdens zo’n pauze kwam een man naar me toe die ik niet kende. Hij bedankte me voor iets wat ik in sjoel had gedaan. Niets bijzonders, maar we raakten aan de praat.
“Vind je de dienst mooi?” vroeg ik hem.
“Ja,” zei hij, “want ik kan makkelijk wegdromen.”
Ik keek hem vragend aan.
“Wij Israëli’s zijn erg goed in doorgaan. Als je iemand hier vraagt wat hij het afgelopen jaar allemaal heeft meegemaakt, weet ik zeker dat hij de helft alweer is vergeten. We leven in een rollercoaster. Weet jij nog hoe vaak je dit jaar in de schuilkelder hebt gezeten?”
“Eerlijk gezegd was ik de dag erna vaak alweer vergeten hoe vaak we in de schuilkelder hadden gezeten,” zei ik.
“Precies. En weet je dat het nog geen jaar geleden is dat Witkoff en Kushner de helden van de dag waren vanwege hun rol bij het terugbrengen van de gijzelaars? Dat zijn we alweer vergeten. Nu worden ze verketterd om wat ze in Iran hebben gedaan. Wat je daar ook van vindt, we zijn alweer vergeten wat ze nog geen jaar geleden voor ons land hebben gedaan.”
Hij zweeg even en daarna: “Voor mij gaat Rosj Hasjana vooral over terugdenken aan wat er het afgelopen jaar allemaal is gebeurd.”
Hij had gelijk. Alles gaat zo snel. Ook in ons persoonlijke leven. We maken heel zware dingen mee, zorgen om mensen van wie we houden, en zodra de grootste stress voorbij is gaan we alweer verder.
Maar we maken ook prachtige dingen mee. En gek genoeg vergeten we die soms net zo snel.
Misschien is juist daarom zo’n dag belangrijk.
Alsof hij mijn gedachten las, ging hij verder:
“Op Rosj Hasjana moeten we dankbaar zijn voor de mooie dingen die het afgelopen jaar zijn gebeurd. Dankbaar voor de mensen van wie we houden die ziek waren en weer beter zijn geworden. Maar we moeten ook extra davvenen voor degenen die nog niet zover zijn. Pas dan heeft Rosj Hasjana voor mij betekenis. Dan kun je vooruitkijken en plannen maken voor het komende jaar.”
Tijdens het tweede gedeelte van de dienst bleef ik over ons gesprek nadenken.
Die man had gelijk.
Het afgelopen jaar was een rollercoaster. Er zijn heel veel negatieve, maar gelukkig ook heel veel positieve dingen gebeurd. Als we terugkijken, overheerst bij ons uiteindelijk het positieve.
En daar mogen we ontzettend dankbaar voor zijn.
Het nieuwe jaar staat voor de deur.
Maar wat mij betreft mag het dit jaar best een beetje saaier worden.
cover: Talma Joachimsthal
Geef als eerste een reactie