Op een zomerzondag maakte ik afgelopen jaar een wandeling. Aan de wandel waren ook dames met hoedjes en mannen keurig in het pak. Ze waren onderweg naar de kerkdienst bij ons in de buurt. De deuren stonden open, jassen hingen klaar, mensen praatten met elkaar. Ik dacht: wat zijn ze met velen. En hoe gewoon het is om samen, met open deuren in veiligheid zo’n moment te beleven. Het raakte me diep. Het confronteerde me … [Lees verder]
Wat opviel bij de pro-Palestijnse protesten bij de Chanoekaconcerten in het Concertgebouw, is dat er alleen maar werd geschreeuwd. Akelige woorden als kindermoordenaars, verkrachters, kolonialisten en nog meer kregen musici en bezoekers te horen. Ieder gesprek werd onmogelijk. Zoals ik 12 november in deze krant schreef: Het Concertgebouw is gelukkig op zijn schreden teruggekeerd om het Chanoekaconcert van B’nai B’rith te cancelen. ’s Middags werd het familieconcert een feestje, met een Veegpietrabbijn – de componist Bob … [Lees verder]
In de studiezaal van het Nationaal Archief zit ik aan een lange tafel met dossiers over verraad, arrestaties en deportaties. Ik ben hier om onderzoek te doen naar het verraad van mijn oom, Simon Bacherach, en naar de omstandigheden waaronder hij is verdwenen. Simon was getrouwd met een niet-joodse vrouw en dus (vooralsnog) vrijgesteld van deportatie. Dit archief bevat mogelijk het laatste spoor van hem. Voor mij gaat het niet om geschiedenis, maar om het … [Lees verder]
Heel lang geleden, in de jaren vijftig en zestig van de vorige eeuw, brandde bij ons thuis de menora naast de kerstboom. Mijn streng-seculiere joodse moeder hield van de gezelligheid van een boom, maar ze wilde haar orthodoxe schoonzoon niet voor het hoofd stoten, dus brandde een menora met gekleurde taartkaarsjes. Zijn kinderen, mijn nichtjes zijn goed opgevoede joodse kinderen. Ze zaten op een christelijke school, een andere school was er niet in hun dorp. … [Lees verder]
Copyright © 2023 - De Vrijdagavond - Alle rechten voorbehouden | Logo-ontwerp: Françoise Nick