een donkere saxofonist met sigaret en bladmuziek en witte man daarachter
Geschiedenis

Hoe de briljante fotograaf Francis Wolff het jazzlabel Blue Note haar fameuze gezicht gaf

In het eerste deel van dit tweeluik schetst jazz- en fotografiekenner Will de Jong de kunstzinnige sfeer in het Berlijn van de Weimarrepubliek waarin fotograaf Francis Wolff de jazzliefhebber Alfred Lion ontmoet.   Van Berlijn naar New York Berlijner Alfred Lion, die oorspronkelijk Loew heette, zag het gevaar vroeg aankomen. Hij vluchtte in 1933 naar Zuid-Amerika en later naar New York. In januari 1939 maakte hij aldaar de eerste Blue Note opnames.  Francis Wolff was … [Lees verder]

tekst: My verses are like dynamite
Kunst en Cultuur

Het Onderwater Cabaret van Curt Bloch

Medio 2023 Ja, met Tamara. Met wie heb ik het genoegen?Met Aubrey Pomerance. Ik ben conservator van het Jüdisches Museum in Berlin, zei de Engelssprekende man. Eindelijk heb ik u gevonden.  Ik ben al tijden op zoek naar Tamara Loewenberg. Via academische publicaties in de Verenigde Staten van uw nicht kwam ik bij uw broer terecht in Israël, en nu heb ik eindelijk gevonden.  Waarom zoekt u mij, vraagt mijn vrouw. Kent u de naam Curt … [Lees verder]

Pierre Bokma en Jack Wouterse als de voorzitters van de Joodse Raad
film

Iedereen moet de dramaserie over de Joodse Raad zien

Waarom vroeg de redactie van De Vrijdagavond uitgerekend mij een recensie te schrijven over de tv-serie De Joodse Raad die aanstaande zondag begint? Uitgerekend ik. Ja, omdat ik de serie al een half jaar geleden heb gezien? Dat is even logisch als pragmatisch. Of was het uitgerekend ik omdat mijn grootvader David Cohen en mijn moeder Virrie de hoofdrollen spelen? Mijn grootvader was een van de twee voorzitters van de Joodse Raad, mijn moeder een van … [Lees verder]

Henrik Goldschmidt met chalumeau
Muziek

Hoboïst en mensch Henrik Goldschmidt in het Eerbetoon aan Hans Bloemendal

Bij het samenstellen van het programma van het muzikale eerbetoon aan Hans Bloemendal z’l streefden we nadrukkelijk naar een aantal solistische bijdrage van niet-vocale aard. In eerste instantie om een grotere variëteit te kunnen waarborgen, maar ook om een andere blik te werpen op het oeuvre van Bloemendal. In dit kader was de keuze van cellist Roeland Duijne met Bruchs Kol Nidre een welhaast logische, maar we wilden ruimte maken voor nog een instrumentale solist. … [Lees verder]