Verhalen

Elise Bramca Hamersma (1969) vertelt: Mijn moeder Jannetje aan de hand van haar grote zus Elisabeth, mijn moeders  hoeder, mijn tante Beppie. Zonder de zorg en steun van haar zus had mijn moeder het nooit overleefd, zo bruut waren de omstandigheden waarin zij opgroeiden. Het slechte huwelijk van hun ouders, armoede, honger, verwaarlozing en de daarbij  behorende schaamte, kortom, hun jeugd was al een grote vergaarbak van ellende voordat de oorlog begon. De Duitsers zetten er hooguit … [Lees verder]

Mijn ouders woonden de laatste vijftien jaar van hun leven in Jeruzalem. Ze hadden een prachtige woning tegenover Yad Vashem, aan de andere kant van het Jaär Yerushalayim, het bos van Jeruzalem.  Mijn vader meldde zich als vrijwilliger bij het museum. Hij kreeg een taak in het archief om de persoonskaarten van vermoorde Joden te vertalen uit het Pools in Ivriet en Engels. Ook werd zijn hulp regelmatig ingeroepen als er voornamelijk Poolse bezoekers waren … [Lees verder]