Ik ben blij als ik ’s ochtends wakker word, een paar minuten voor jou. Ik luister naar de geluiden die je maakt. De lichte ademhaling van diepe slaap, het lichte gesnurk en zelfs het tandenknarsen. Ik weet precies welk geluid bij wie hoort. Ik kijk naar je gezicht en je ziet er vredig uit. Wat zijn jullie dromen? Goede dromen vast want soms zie ik een klein lachje verschijnen. Ik aai over je hoofd en … [Lees verder]
De Vrijdagavond vroeg Oleh Chadasj Jair Eisenmann hoe hij deze zware tijd ervaart in zijn nieuwe vaderland. Hij geeft een ontroerend kijkje in zijn leven in Jeruzalem in oorlogstijd. Al bijna drie jaar wonen mijn vrouw Tali en ik in Jeroesalajim. Tijdens covid kwamen we tot de conclusie dat we eigenlijk niet veel meer te zoeken hebben in Amsterdam, hoewel ik een geboren en getogen Amsterdammer ben. We vonden en vinden dat er meer toekomst in … [Lees verder]
Vorige week eindigde Ava’s brief met: “Uit de speakers klonk La yiddishe mama van Aznavour.” Deze week gaat de brief verder en zien we hoe Ava door het lint gaat in het bijzijn van haar kinderen. Ze moet denken aan de dag waarop haar Joodse grootmoeder net was overleden en ze haar vader probeerde te troosten. Maar hoe troost je iemand die niet huilt? Ze volgt haar vader naar zijn werkkamer. Ik bleef staan en … [Lees verder]
Tamara en ik besloten onze vakantie in Israël door te brengen. Omdat we niet tevreden waren met ons hotel verkasten we naar de Four Seasons in Natanja. We kregen een kamer op de veertiende verdieping. Het werd Jom kipoer. Er was sjoel in het gebouw. De Kol Nidrei dienst was prachtig. De volgende morgen was er na het Moesaf-gebed een lange pauze. Tamara was met de baby aan het wandelen. Plotseling zag ze veel militair verkeer … [Lees verder]
Copyright © 2023 - De Vrijdagavond - Alle rechten voorbehouden | Logo-ontwerp: Françoise Nick