Verhalen

Ontmoeting in de Lift, een Les in Menselijkheid

Ze kwam met twee grote tassen de lift van het ziekenhuis binnen. Ze leek zeker eind tachtig, misschien ouder.  Haar uiterlijk verraadde dat ze zo uit de Geula/Mea Shearim-buurt kwam: een hoofddoek om haar hoofd, een vriendelijk en zacht gezicht.  Het ziekenhuispersoneel in de lift leek haar te kennen en knikte haar liefdevol toe. Toen we de lift uit moesten, wilde ze zuchtend haar tassen oppakken. “Zal ik u even helpen? Waar moet u naartoe?” … [Lees verder]

kandelaar met zes kaarjes in de kleuren geel en blauw
Nieuws

Ik ben een zionist!

Gedurende mijn hele leven staat Israël centraal. Vroeger gingen we ieder jaar met mijn ouders op vakantie naar Israël en het grootste deel van onze directe familie woonde er. Ook na mijn huwelijk bleef die band bestaan, mede omdat mijn vrouw ook een grote familie heeft in Israël. Toch heb ik nooit de behoefte gevoeld om zelf in Israël te wonen. Ik vond het zelfs aanmatigend om mezelf zionist te noemen, omdat ik altijd dacht … [Lees verder]

Veilige kamer met blauwe achterwand, groot bed, tv en boekenplank
Nieuws

Die rare kamer bleek een Maamad

Toen we acht jaar geleden onze flat in Jeruzalem kochten, was het appartement volledig leeg. Bij wijze van spreken stonden alleen de vier muren er. Maar midden in het appartement, op een vreemde plek, stond een rare kamer met enorm dikke muren. “Wat is dit?” vroeg ik naïef. “Kunnen we dit onooglijke ding afbreken?” De aannemer keek me geschrokken aan: “Dat is de Maamad. Daar mag je absoluut niet aankomen.” Een Maamad, zo bleek, is … [Lees verder]

kandelaar met zes kaarjes in de kleuren geel en blauw
Verhalen

Zelfreflectie tussen sirenes en stilte

In de anderhalf jaar dat ik nu stukjes schrijf, heb ik mezelf één stelregel opgelegd: ik reageer niet.  Iedereen mag vrij zijn of haar opmerkingen maken over mijn teksten. Slechts één keer heb ik een reactie verwijderd – omdat die een ander beledigde. Gisteren werd ik echter terechtgewezen door twee oma’s. Ze spraken me aan op mijn opmerking dat zelfs een oorlog went. Voor mij was dat een persoonlijke observatie, een gevoel, maar zij gaven, … [Lees verder]