Lilly&Levie

Vorige week zaten Lilly en ik nog in Venetië, op bezoek bij Roberta, onze redactrice. Roberta corrigeert mijn manuscripten. Lilly corrigeert Roberta. Dat verschil moet duidelijk blijven. We zaten aan een Venetiaanse tafel waar Lilly — blauwe keppel, eigen stoel, linnen servet — een stukje zeebaars kreeg aangeboden. Ze rook eraan en keek naar mij alsof ik haar zojuist had meegedeeld dat we voortaan met Ryanair vlogen. “Levie. Dit is niet met de hengel gevangen.” … [Lees verder]

Lilly kwam mijn studeerkamer binnen alsof ze zojuist door koning Willem-Alexander tot minister van Hondenzaken was benoemd. Ze droeg een opvallend regenboogstrikje, haar vertrouwde blauwe keppeltjeen een blik die weinig ruimte liet voor discussie. “Levie,” zei ze plechtig, “ik heb besloten maatschappelijk actief teworden. Ik ben lid geworden van de GJRTRT+-beweging.”Ik zette mijn leesbril af. “Lilly, ik ben bijna vijfenzeventig. Ik kan deafstandsbediening amper onthouden. Moet ik nu ook nog een alfabet vanzesentwintig letters uit … [Lees verder]