Ephraïm Vertelt

Dit verhaal speelt zich af in 1999. Mijn vrouw Tamara belde me vanuit het buitenland. “Ben je thuis?” “Ja.” “Voor ons bed staan twee paar schoenen van mij. Wil je die naar de schoenmaker brengen? Er staat ook een paar klaar om op te halen; dat is al betaald.” “Prima, maar waar zit die schoenmaker?” “Ben je daar nog nooit geweest?” “Nee, dat deed Astrid toch altijd.” Astrid was onze huishoudster toen de kinderen nog … [Lees verder]

We hebben een postbode. Zij is, denk ik, achter in de vijftig. Het is een hele kwieke dame die in sneltreinvaart van het ene huis naar het andere vliegt. Zij is niet bij te benen. Ongeveer een jaar geleden kom ik op sjabbatochtend na de sjoeldienst onze straat inlopen. In de verte zie ik onze postbode als in een marathon de post bezorgen. Ik kom in de buurt van ons huis, bij huisnummer 14, een … [Lees verder]