beeldmerk Parasja in blauw met gele en rode stip
Parasja

Zonder rechtssysteem hebben rechtsvoorschriften geen nut

Parasja Misjpatiem (Shemot 21:1-24:18) opent met: “En dit zijn de rechtsvoorschriften (=misjpatiem) die je hen zult voorleggen.” De Eeuwige wil duidelijk dóórgaan.  De Israëlieten staan aan de voet van de berg Sinaï. Nauwelijks bekomen van de openbaring van de Tien Geboden in Parasja Yitro en de Eeuwige die rechtstreeks tot hen sprak, een gebeurtenis die gekenmerkt werd door donder, bliksem, een berg in vuur. Ondanks deze indrukwekkende ervaring deinsden ze terug en zeiden ze tegen … [Lees verder]

beeldmerk Parasja in blauw met gele en rode stip
Parasja

Cherubijnen als connectie met G’d, maar volgende generaties begrepen het niet altijd

Maak voor jezelf geen gehouwen beeld of afbeelding van wat er in de hemel boven is, of wat er op aarde beneden is, of wat er in het water is. לֹא־תַעֲשֶׂה־לְךָ פֶסֶל וְכׇל־תְּמוּנָה אֲשֶׁר בַּשָּׁמַיִם מִמַּעַל וַאֲשֶׁר בָּאָרֶץ מִתַּחַת וַאֲשֶׁר בַּמַּיִם מִתַּחַת לָאָרֶץ׃ De tweede uitspraak van de tien uitspraken (ook bekend als de tien geboden) verbiedt ons om afgodsbeelden te maken van wat er ook in de wereld te vinden is. Of dit nu zaken zijn … [Lees verder]

beeldmerk Parasja in blauw met gele en rode stip
Parasja

Egypte heet soms Amsterdam

De parasja opent met: “וַיְהִי בְּשַׁלַּח פַּרְעֹה אֶת הָעָם”“En het gebeurde toen Farao het volk wegstuurde”(Sjemot / Exodus 13:17) Op het eerste gezicht lijkt het alsof Farao vrijwillig Israël laat gaan. Maar onze wijzen lezen dit heel anders. In Sjemot Rabbah 20:1 staat dat Egypte Israël niet zozeer liet gaan, maar hen uitspuugde, vergelijkbaar met iemand die iets giftigs in zijn lichaam heeft en het moet uitbraken. De midrasj gebruikt expliciet het beeld dat Mitsrajiem … [Lees verder]

beeldmerk Parasja in blauw met gele en rode stip
Parasja

Vrijheid is het recht te beschikken over de tijd

Mijn moeder zl” vertelde uit haar tijd in het concentratiekamp: Elke ochtend na het opstaan kondigde een vrouw aan: “Dames, vandaag is woensdag 24 februari 1943.” Elke dag gaf zij de tijdsaanduiding.  In haar meest ellendige toestand, terwijl de wrede moordenaars van het naziregime haar en alle lotgenoten van hun menselijke waardigheid probeerden te beroven, klampte deze heldin zich vast aan het besef van tijd.  Hoewel de geïnterneerden op geen enkele manier over hun tijd … [Lees verder]