Deze week lezen we parasjat Wajikra, de eerste parasja van het gelijknamige derde boek van Tora.
In het eerste boek, Bereesjiet, lazen we verhalen over de schepping en de eerste mensen, over de aartsvaders en -moeders en over de komst van Josef en zijn familie in Egypte.
Het zijn verhalen over intermenselijke relaties en over de relatie tussen personen en hun God. In het tweede boek, Sjemot, is de familie van Josef uitgegroeid tot een grote groep mensen. Met grootse wonderen en veel machtsvertoon worden zij door God uit Egypte gevoerd, gered, om in de woestijn, bij de berg Sinaï, de Tora te ontvangen.
God kiest het Joodse volk en het volk kiest God. Het boek eindigt met de bouw van de Misjkan – de reis-tempel – zodat God tussen het volk kan wonen.
Saaie opsomming van vele offers
De parasja van deze week staat in schril contrast met de vorige twee boeken. Het is vooral een saaie opsomming van de vele offers die in de Misjkan moesten worden gebracht: het brandoffer (Olah), het Graanoffer (Mincha), het vredesoffer of dankoffer (Shelamim), het zondoffer (Chatat) en het schuldoffer (Asham). Er zijn geen grootse en meeslepende verhalen, geen grote wonderen of een indrukwekkende climax. Alsof, na een hevige verliefdheid en een indrukwekkende huwelijksceremonie, een prachtig gezamenlijk huis wordt gebouwd en vervolgens het gewone leven start. De opsomming van de vele offers klinkt als een taakverdeling van het huishouden en de beschrijving van het weekmenu.
Maar dat is het niet. Volgens de verklaarder Nachmanides komt de stam van het woord Korban (offer) van nabij komen. De Misjkan was een plek die het Joodse volk liet zien dat God tussen hen kwam wonen en het Joodse volk bracht daar offers om dichter bij God te komen. De eerste pasoek (zin) van Wajikra luidt:
וַיִּקְרָ֖א אֶל־מֹשֶׁ֑ה וַיְדַבֵּ֤ר השם אֵלָ֔יו מֵאֹ֥הֶל מוֹעֵ֖ד לֵאמֹֽר׃
God riep Moshe en sprak tegen hem van de Tent van Samenkomst (de Misjkan) en zei.
Alles in deze Pasoek draait om communicatie. Om te beginnen bevat de zin drie verschillende woorden die communicatie tussen God en Moshe aanduiden: roepen, spreken en zeggen. De locatie van het gesprek dient die communicatie: de Tent van Samenkomst, daar waar God en zijn volk elkaar kunnen ontmoeten. En de boodschap die op deze zin volgt is een uitnodiging aan het Joodse volk om in te gaan op Zijn avances en God te naderen in de Misjkan.
In iedere relatie is het van belang om te investeren in elkaar en in het onderhouden van een goede en liefdevolle communicatie, waarbij je rekening houdt met datgene wat de ander wil en nodig heeft en waarbij je je eigen wensen en behoeften kunt uiten.
Dagelijkse Tefillot
De offers blijken meer te zijn dan takenlijstjen en weekmenu’s. Ze zijn een manier voor het Joodse volk om dichter bij God te komen en een relatie met Hem te onderhouden. In de huidige tijd hebben we geen tempel en offers meer. Die hebben plaatsgemaakt voor dagelijkse Tefillot (gebeden). Die kunnen we nog steeds gebruiken om God te naderen, Hem te prijzen en danken en om Hem te vragen om dat wat wij nodig hebben, om vrede en om herbouw van de Bet HaMikdasj.
Geef als eerste een reactie