beeldmerk Parasja in blauw met gele en rode stip
Parasja

In leven blijven staat altijd voorop

“En u zult mijn regels en mijn rechtswetten in acht nemen die de mens vervult en erdoor in leven blijft” (Wajikra 18:5) 613 voorschriften heeft de Eeuwige ons geopenbaard op de berg Sinaï. En deze zijn er niet om er zo nu en dan een blik op te werpen of om iets uit te plukken om deze even te gaan vervullen. Nee, het is een totaalstelsel waarvan elk onderdeel onlosmakelijk verbonden is met het rest … [Lees verder]

beeldmerk Parasja in blauw met gele en rode stip
Parasja

Proces over het aloude bloedsprookje, insta posts en Joods éénzijn

Een roddelaar met huiduitslag, een Oekraïense fabrieksarbeider, een Russische opperrabbijn, een Misjna-geleerde en een antisemitische bloedsprookje. Ze wijzen allemaal op het éénzijn van het Joodse volk.      Roddelen mag niet. Ook al lijkt het onschuldig en is het soms erg aantrekkelijk, het mag niet. De Parasja van deze week wordt Metsora genoemd en bespreekt de wetten omtrent Tsara’at. Tsara’at is een onnatuurlijke uitslag die kan verschijnen zowel op de huid van mensen, als op muren van huizen … [Lees verder]

foto van menorah
Religie en filosofie

Dagelijkse Uittocht uit Egypte, sleutel voor onze persoonlijke vrijheid

Hebben wij het recht om G’d voor onszelf te claimen? Wij spreken vaak over ‘onze’ G’d, de ‘G’d van onze voorouders’; Waarmee is G’d ‘van ons’, er is toch maar één G’d voor iedereen?    Voor het eerst maken wij als volk kennis met G’d wanneer Hij in Egypte verschijnt om ons van Pharao te verlossen en van slavernij naar vrijheid te voeren. Deze eerste kennismaking heeft een grote indruk gemaakt. Tot de dag van vandaag hebben … [Lees verder]

Egypte ingang piramide
Parasja

Langs de grenzen van assimilatie: over de Brit Mila en de joodse kalender

Aan het begin van deze Parasja verschijnt een gebruik dat al in Beresjiet, Genesis vermeld wordt: de Brit Mila. De besnijdenis van de voorhuid van een joodse jongensbaby op de achtste dag van zijn leven.  Assimilatie? Zelfs joden die in de negentiende en twintigste eeuw zich een plaats verwierven in niet-joodse Europese samenlevingen gaven zelden het gebruik van de besnijdenis op. Er is geen rationele verklaring die hout snijdt. Het is de enige manier om … [Lees verder]