Beste Lezer, Het is te laat voor het begin en te vroeg voor het einde. Toch wensen we u namens De Vrijdagavond chanukah sameach én een gelukkig 2023. U heeft nog net even tijd de latkes er af te trainen, over een week moet u aan de oliebollen! Er zijn veel mensen die dit jaar hebben bijgedragen aan het succes van ons snel groeiende magazine. Allereerst de schrijvers die ons iedere keer weer voorzien van … [Lees verder]
Na drie maanden reizen door Azië gaan Jonathan Gill en zijn vrouw Eveline vervroegd naar huis. Corona sloeg toe in de metropool Calcutta. Jonathan, schrijver en docent Amerikaanse en Joodse cultuur, deelt in deze derde en laatste brief zijn observaties en ziet hoe hij niet kan ontsnappen aan het joods-zijn, waar hij ook is. Op verzoek van de redactie schrijft Gill in zijn moederstaal – alhoewel zijn Nederlands heel goed is. Zijn rijke taalgebruik komt … [Lees verder]
Zoals Hans Blom in de NRC van 9 december jongstleden adviseerde ben ik eerst maar eens zelf gaan kijken in het vernieuwde Verzetsmuseum voordat ik mij meng in de discussie over de nieuwe opstelling. Heel enthousiast kwam ik niet naar buiten en hieronder probeer ik te achterhalen waar dat nou door kwam. De vele Verzetsmusea in Nederland danken hun bestaan vooral aan de behoefte om na de oorlog het beeld te voeden van een moedig, … [Lees verder]
‘Is dat wel waar?’, vroeg ik me af over de uitspraak van David Grossman in de weergave van Ilan Roos. Namelijk dat een schrijver probeert, bij de ontmoeting met andere mensen – en speciaal met de personages in zijn boeken – tot het uiterste te gaan om ze te leren kennen. Ter illustratie vertelde Grossman een anekdote over een psycholoog die onmiddellijk achter een drenkeling het water in springt om deze uiteindelijk te redden. Terwijl … [Lees verder]
Copyright © 2023 - De Vrijdagavond - Alle rechten voorbehouden | Logo-ontwerp: Françoise Nick