Er was geen huis waar geen dode wasduizend in Egypte – tienduizend bij de zee,nog veel meer in mijn dromen genoeg het was geen avond meer,het was nog lang geen ochtend –het was nog veel te vroeg. ik keek om me heen:grijze stenen in het natte gras er was geen huis waar geen dode was
Dan komen de Shabbos kaarsen er aan. De ene ‘vrijdagavond’ na de andere komt uit mijn kwast tevoorschijn. Ik krijg er geen genoeg van. Natuurlijk was mijn hele leven lang, toen mijn ouders er nog waren, iedere vrijdagavond de bijzondere avond ‘fur die ganze misjpoege’. Mijn moeder stond die dag altijd om 6 uur ’s ochtends al gehakte ‘lebalech’ (zeg maar jiddische paté) te hakken. Ook ‘gefilte fish’ (gehakt van zoete vis inclusief schijfjes wortel, … [Lees verder]
Deze zomer zou ik voor het eerst naar New York gaan. Eindelijk zou ik het episch centrum van de Jazz gaan zien, die bruisende stad, die grootstedelijke waanzin die George Gershwin zo goed verbeeld heeft in Rhapsody in Blue! Op dat moment bleek Amerika gesloten te zijn voor niet-Amerikanen. De stad waar zoveel verschillende mensen uit alle windrichtingen zich al eeuwen hebben gevestigd was op slot door corona. Jewish Jazz in New York Al eerder … [Lees verder]
Wanneer begon het met dat schilderen en beeldhouwen? Als kind al was ik dol op tekenen, wilde graag schilderes worden. Ballet en dansen vond ik ook heel fijn. Jarenlang vanaf zes tot twaalf jaar was ik op balletles bij de Spaanse mevrouw Tamarova, oftewel tante Tanja, zoals we haar noemden. Bij haar leerde ik ook Spaanse dansen met castagnetten.Op negen-jarige leeftijd was ik een jaar lang op beeldhouwles in die kleine aanbouw aan de linker … [Lees verder]
Copyright © 2023 - De Vrijdagavond - Alle rechten voorbehouden | Logo-ontwerp: Françoise Nick