Samen met Hans, een goede Duitse zakenvriend, rijden we rond vijf uur ’s middags Keulen binnen. Het is kort na de eeuwwisseling in het jaar 2000. Hans zegt ‘ik heb met een paar vrienden afgesproken in een kroeg voor een biertje, Kölsch Bier’. Ik parkeer de auto en kom vijftien minuten later de kroeg in. Acht kerels zitten in een kring en zijn aan het bier. Ik stel me aan zevenmaal voor. Ephraim, Ephraim etcetera. Ik … [Lees verder]
Ergens in 1995 willen we net aan de lunch beginnen op ons kantoor in de Diamantbeurs aan het Weesperplein, achter Theater Carré, als de intercom zoemt. ‘Verwachten jullie iemand’? Nee, was het antwoord. Een van de medewerkers vraagt ‘met wie spreek ik’? Shirley Maclaine was het antwoord, een naam die hij nooit eerder had gehoord. Ik denk, grapje, en zeg tegen mijn medewerker ‘hang maar op.’ Even later gaat weer de zoemer. Shirley MacLaine. Ik … [Lees verder]
Vaak was ik in Jeruzalem. Deze keer verblijf ik twee weken in de orthodoxe wijk Ge’ula. Tijdens deze reis daagt iets dat ik nog niet eerder in alle scherpte ervoer. Ik ben in Israël, de joodse staat, de politieke bestemming van het joodse volk, aldus het zionisme, maar hier ademt toch echt alles diaspora en verleden. Namen van straten verwijzen naar Joodse plaatsen van geleerdheid of mystiek in Oost Europa. Zo is er in mijn … [Lees verder]
Zondag was ik bij de boekpresentatie van ‘Niet Gemakkelijk iets te bereiken in Amsterdam-West’ waar de auteur Ruben Vis een prachtige, uitvoerige presentatie gaf over het joods-religieuze leven in dat deel van de stad. De zaal was vol. Er waren zeker honderd toehoorders. De sfeer was fantastisch. Het was één grote familie, onze Kille in Amsterdam op zijn mooist. Deze warme sfeer deed mij denken aan mijn jeugd in mijn ouderlijk huis en ook aan … [Lees verder]
Copyright © 2023 - De Vrijdagavond - Alle rechten voorbehouden | Logo-ontwerp: Françoise Nick